6 dingen die een blogger liever voor zichzelf houdt

Je kan met zo’n blog erg makkelijk de schone schijn ophouden: het blog ziet er netjes verzorgd uit, er komen schijnbaar moeiteloos nieuwe blogs online (aan inspiratie blijkbaar geen gebrek), de blogger kan maar niet genoeg krijgen van zijn onderwerpen,… Vergis je niet. Het is niet al goud wat blinkt. Er zijn dingen die een blogger liever voor zichzelf houdt.

Vandaag dus een stukje over de geheimen van een blogger. Of de donkere kantjes van het bloggen, zo je wil. Nee, ik wil niet lopen zeuren. Maar een blog over blogtips is niet volledig zonder een stuk over de angsten, twijfels en frustraties waar je als blogger vroeg of laat mee geconfronteerd wordt. Dat hoort er gewoon bij, ook al heeft  (bijna) geen hond het erover.

[wp_ad_camp_3]

1. Statistieken (bezoekersaantallen) zijn veel belangrijker dan wordt toegegeven

Het staat natuurlijk stoer om te zeggen dat je nauwelijks naar je blogstatistieken kijkt. Je blogt immers vooral omdat je het bloggen zoooo leuk vindt. Maar reken maar dat het overgrote deel van de bloggers meerdere keren per dag zijn cijfertjes nakijkt. Groeiende getallen geven je bloggers-ego een boost (en ze zijn een motivator zonder weerga). Bij slabakkende cijfers slaat de twijfel vaak meteen toe.

Grote bezoekersaantallen brengen daarnaast ook prestige, invloed en soms geld.

En tot slot geven statistieken de blogger ook enig idee wat (soort artikelen) het best gelezen wordt.

2. Het gaat allemaal bijlange na niet zo vlot als het lijkt

Nogmaals, zo’n blog(bericht) ziet er aan de voorkant erg opgeruimd uit. En de lezer ziet natuurlijk alleen het eindresultaat na ettelijke uren van priegelen, schrappen en herbeginnen, vloeken en uitproberen.

Soms zijn de ideeën gewoon op. Of ze zijn er wel, maar ze blijven maandenlang in de conceptfase steken als gevolg van twijfels, tijdgebrek, angst of onkunde.

Vooral bezoekers en lezers die zelf niet bloggen hebben vaak geen flauw benul van wat er allemaal bij zo’n blog komt kijken. Zij vinden het (te) vanzelfsprekend dat er op gezette tijden een artikel online komt.

3. Soms ben je zo’n blog hartsgrondig beu

Bloggen moet je passie zijn en anders moet je ervan wegblijven, laten we dat vooropstellen. Echter, zelfs de meest gepassioneerde mensen krijgen er wel eens genoeg van. Is bloggen echt zijn ding, dan is hier sprake van een zeer tijdelijk fenomeen.

Je focussen op een specifieke blogniche helpt hier trouwens ook niet altijd, alle mogelijkheden om te mindmappen ten spijt.

Ik wil niet jammeren, maar onderschat ook niet de effecten van maandenlang/jarenlang consistent bloggen. Vaak erg leuk, soms gewoon een “moetje” zonder meer. Naast het eigenlijke werken aan artikels moet een beetje blogger zich ook bezighouden met allerlei randactiviteiten. En sommige daarvan zijn al even slopend als het eigenlijke schrijven.

4. Je wil je lezer af en toe wel eens achter het behang plakken*

Lezers op je blog zijn leuk. Zeker wanneer er sprake is van interactie. Maar er zijn zeldzame momenten dat je diezelfde lezer liever kwijt dan rijk bent. Bijvoorbeeld:

  • omdat ‘ie zich nauwelijks de moeite getroost om een wat langer blogbericht (van a tot z) te lezen
  • omdat hij slechts zelden een commentaar of feedback geeft
  • de lezer vooral reageert om te kunnen reageren (en niet om daadwerkelijk iets bij te brengen)
  • om het sprekend gemak waarmee zelfs minimale spelregels worden genegeerd
  • omdat hij het reactieveld vooral gebruikt om naar hartenlust te kunnen spammen
  • een gemiddelde bezoeker nooit verder kijkt dan zijn neus lang is
  • de bezoeker maar zelden de zoekbalk van een blog gebruikt (terwijl het waarschijnlijk de snelste manier is om te vinden wat je zoekt)

5. Er is werkelijk niks dat 100% naar je zin is

Eén gouden raad voor (beginnende) bloggers: wacht niet met het lanceren van je blog – of het publiceren van je artikel – tot het zaakje helemaal op punt staat. Dat is hét gedroomde recept voor een blog dat er nooit komt!

Het potje armworstelen met WordPress, de algemene vormgeving van je blog, de inrichting ervan, de werking van deze of gene plugin, de indeling van footers en sidebars, de indeling van menu’s, de lay-out van de banners, de plaats en grootte van buttons,… Enfin, you name it, het is allemaal voer voor ergernis en veel gepruts in de marge. En nee, het betert er niet naarmate je blog langer in de lucht is. Je wordt namelijk steeds kritischer.

Amper beterschap wanneer op Publiceren wordt geklikt bij een nieuw blogbericht overigens. De schrik voor dt-blunders of al te pijnlijke tikfouten blijft er altijd wel in zitten. Ook al doe je nog zo je best om fouten te vermijden, en ook al weet je dat die kleine akkefietjes niet het einde van de wereld betekenen. Dan zijn deze kemels eigenlijk veel erger.

6. Menig blogger is wel eens bang…

Bloggen is niks voor broekschijters, dat moge duidelijk zijn. Gelukkig voor ons, bloggers, kan je vrij makkelijk doen, alsof je werkelijk alles onder controle hebt en niemand je wat kan maken…

Dit zijn de angsten en twijfels waar een blogger meer dan eens mee zit (hoewel hij dat dus niet meteen aan je neus zal hangen):

  • kan dit blogbericht mensen écht helpen?
  • voegt dit stuk wat toe aan alle andere blogposts die er over dit onderwerp bestaan?
  • hoe zullen mijn lezers reageren (op mijn onthulling bijvoorbeeld)?
  • is mijn stappenplan duidelijk genoeg?
  • ben ik wel goed genoeg geplaatst, heb ik wel recht van spreken?
  • is de zoekmachineoptimalisatie van mijn bericht op orde (en heb ik desondanks een stuk dat ook nog prettig leest)?
  • is mijn woordgebruik niet te soft? Of in tegendeel: te gortig?
  • Val ik niet te veel in herhaling?
  • ligt het er niet te vingerdik op dat ik reclame maak (en er misschien ook nog wat aan verdien)?
  • zal het te merken zijn dat de inspiratie op is?

Zo, tot zover de 6 grootste geheimen van een blogger, waarover omzeggens niemand het over heeft. En zit je dus met grote twijfels omtrent je blog, besef dan: je bent lang niet de enige. Welk groot geheim ben ik nog vergeten? Je zegt het maar!

*= gezegde dat naar mijn aanvoelen vooral in Vlaanderen wordt gebruikt. Het betekent zoveel als iemand erg vervelend vinden, zodanig dat je die persoon het liefst helemaal zou willen negeren.

photo credit: Giampaolo Squarcina via photopin cc


Meer van dat?

14 antwoorden op “6 dingen die een blogger liever voor zichzelf houdt”

  1. It takes one to know one ! Anderzijds heb ik het geluk (?) dat het nogal meevalt voor mij. Ik doe het zo graag dat wat zogenaamd tegenvalt, niet zo belangrijk is.
    Het grootste misverstand lijkt mij wel de tijd die je in steekt. Ik ben best tevreden over mijn blog, maar als ik terugkijk naar de weg die ik heb afgelegd… ik kom van ver.
    En zoals je zegt, 100 % tevreden ben ik nou ook weer niet. Maar dat vind ik anderzijds weer het leuke. Dat is de extra uitdaging. Of die keer dat je een heel weekend bezig bent en het gevoel hebt dat je bevallen bent van een nieuw ‘kind’. Veel werk, maar toch ook wel voldoening !

  2. Zo herkenbaar.
    Er zijn van die dagen waarop je je afvraagt waar je het allemaal voor doet. Dat zijn meestal de dagen waarop je een keer minder zin in bloggen hebt. En dan moet ik mezelf er weer even aan herinneren dat ik vooral blog omdat ik het zelf zo ontzettend leuk vind om te doen. En als (bijna) niemand het dan leest, jammer dan.

  3. Wauw! Wat een heerlijk eerlijk artikel is dit. En ik denk dat menig blogger het met je eens is 😉 Ook ik wil niet zeiken, want ik ben tenslotte dankbaar dat mijn lezers de moeite nemen juist mijn blog te lezen. Maar soms denk ik wel: jullie hebben echt geen idee hoeveel tijd er in zo’n artikel gaat zitten. En inderdaad, dan voor van die slappe, halfbakken reacties (als je überhaupt al interactie krijgt). Top, herkenbaar. Ik kan niet anders zeggen!

    Groetjes Melissa.

  4. Waarschijnlijk heb je het al eens gedaan, maar misschien is het goed om de bloggers in een artikel op te roepen vooral een linklijst te maken. Zo help je elkaar aan bezoekers. Natuurlijk in die lijst wel even selecteren op kwaliteit (naar jouw mening). 😉
    De mijne staat hier: https://arnoudhugo.nl/links
    Stuur een berichtje als je erbij wilt.

  5. Mijn Noord-Hollandse moeder zei dat vaak over achter het behang plakken van haar drukke kinderen. Maar ze heeft ook vaak op Vlaanderen gevaren en kan het daar opgepikt hebben.

    Van die statistiek ben ik wel genezen. Ik weet hoe onbetrouwbaar het is. Zo had ik laatst een paar dagen een verdubbeling. Maar die extra bezoekers kwamen allemaal uit de USA en ze kwamen allemaal niet verder dan de voorpagina. Voor mij zijn dat misklikkers zoals ik zelf ook wel een iets van Google voorgeschoteld krijg dat ik niet zoek.

    Ooit had ik op m’n website 10.000 unieke bezoekers per maand (ca 27.000 pageviews). Dat was echter voor het wikipedia tijdperk en 90% kwam voor m’n afkortingenlijst. Voor m’n fietsverhalen, genealogie en overig gezeur kwamen dus maar 1000 unieke bezoekers. Tegenwoordig heb ik een blog en die krijgt circa 3000 unieke bezoekers per maand. Eigenlijk is dat dus meer. Maar van die 3000 komt de helft om een foto te scoren en die zullen geen letter lezen.

    Zelf blog ik zo min mogelijk over echt persoonlijke zaken, familie, kennissen of buren. Bij hoge uitzondering blog ik nu eens per maand over m’n medische zaken en dat gaat voor mij al erg ver.

  6. Wat Rosita zegt, we gebruiken die uitspraak in NL inderdaad ook. En ik merk dat ik het persoonlijk ook lastig vind om duidelijk te maken dat iets niét gesponsord is. Als ik echt ergens enthousiast over ben, ben ik bang dat mijn lezers zullen denken dat het gewoon reclame is. Verder heel herkenbaar allemaal haha

  7. Herkenbaar stuk, soms ontbreekt het me ook aan tijd om een verhaal in een keer lekker door te tikken. Dan hoop je dat de vele korte schrijfmomenten toch een mooi geheel vormen samen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.