Ik blog, dus ik twijfel…

Zemanta Related Posts ThumbnailNet op het moment dat Irene zich afvraagt of ze zich niet beter op het informatief bloggen zou storten, bedenk ik me net het tegenovergestelde: zou ik niet beter wat persoonlijk(er) gaan bloggen?

In ieder geval is het een enorme troost te weten dat zelfs iemand die al jarenlang in het blogwereldje rondhangt (en er ook d’r handen vuilmaakte, dat spreekt), blijkbaar nog twijfelt. Maar goed, een blogger twijfelt of hij is geen mens, toch?

Wat is er dan mis met het informatief blog dat Blogtrommel.com heet?

Internetgids

Afgaande op de gestage aangroei van de volgersgroep, de respons en de reacties die ik van jullie, beste lezers krijg is er inderdaad bar weinig aan het handje. En zelfs Google posteert mijn berichten intussen regelmatig bovenaan in de zoekresultaten wanneer mensen zoeken op de voor Blogtrommel.com relevante keywords. Dat laatste is trouwens meer dan een opluchting, want het bevestigt ook dat ik jullie niets wijsmaak…

En hoewel ik nog steeds graag aan dit webstekje bouw, vraag ik me vaker dan me lief is af of ik niet zo stilaan oude wijn in nieuwe zakken begin te verkopen. Komt er zo langzamerhand geen sleet op de formule?

Het voorraadje ‘goedkope’ en makkelijk toepasbare tips en trucs ‘om je blog succesvol te maken’ is niet eindeloos en intussen zal ook al wel voor iedereen duidelijk zijn welke bloggers ik graag (zou) volg(en) en waarom. Bovendien dirigeert het blogwereldje zich met rasse schreden in een richting waarin ik me allerminst thuisvoel. En aangezien ik weinig zin heb om mijn niche nog te verkleinen…

Blogtrommel.com zal haar rol als internetgids (tja, als je je niets verbeeldt ben je niets) 🙂 dus niet eeuwig en drie dagen kunnen blijven spelen.

De blogosfeer van de toekomst is aan de tieners en twintigers. Het gaat allicht wat te ver om te zeggen dat mid-veertigers er niks meer te zoeken hebben, maar het is zeker niet meer aan hen om er de bakens uit te zetten.

Dus ja, op iets langere termijn betekent dit exit Blogtrommel.com. Toch zeker in z’n huidige vorm.

En wat daarna dan?

Schieten op alles wat beweegt!

Dat is nog even koffiedik kijken. Ergens lijkt me zo’n lifeblog wel woest aantrekkelijk: lekker ouwehoeren over de ondraaglijke lichtheid van mijn bestaan. Bij wijze van afwisseling kan ik dan schieten op alles wat zich in mijn directe of iets verdere omgeving beweegt. En het fijnste van al is nog dat noch de feiten moeten kloppen, noch de argumentatie – als je die al geeft – enige steek moet houden. Dat lucht in ieder geval lekker op en misschien word ik er zelfs een beter mens door!

Het staat anderzijds wel al een paal boven water dat ik dan mijn comfort zone verlaat. Dat mag dan al heilzaam zijn voor mijn persoonlijke groei, het is nog maar de vraag of jij op dit soort verhalen zit te wachten.

Want mijn leven mag dan – volgens sommigen althans – allesbehalve doorsnee worden genoemd, ik betwijfel of mijn persoon en/of het leven dat ik leid boeiend genoeg is om er jullie met enige regelmaat over te kunnen berichten.

En over de privacy issues heb ik het dan nog niet eens! In real life is het gezien mijn situatie al aartsmoeilijk om een en ander voor mezelf te houden, dus ik voel zeker niet de dringende behoefte om zelfs maar een deel van mijn hebben en houden aan het wereldwijde web toe te vertrouwen.

An sich hoeft dat niet eens zo’n groot probleem te vormen: roer er een flinke scheut fictie doorheen et voilà!

Hoe dichter je bij jezelf blogt, hoe beter je moet kunnen schrijven! En daar wringt het schoentje. Mijn schrijven gedijt het best wanneer het volstaat me min of meer aan de feiten en cijfers te houden en er geen beroep moet gedaan worden op mijn verbeelding om dingen te verdraaien, vergoelijken of te verbergen.

Bloggen met impact

Alle hierboven geformuleerde bedenkingen en bezwaren zouden in één klap weggeveegd kunnen worden als ik mezelf ervan kon overtuigen van het feit dat een blogger in de eerste plaats voor zichzelf blogt. Dat populaire mantra staat ongetwijfeld stoer, maar het is gewoon klinkklare onzin wat mij betreft!

Vermits (goed) bloggen een nogal veeleisende, bij momenten zelfs slopende hobby is wil ik er wel wat voor terug: erkenning, aanhang, waardering, reacties, feedback, inspiratie om maar iets te noemen.

Die broodnodige brandstof voor iedere blogger is zoveel makkelijker te vinden/verkrijgen binnen de relatieve beslotenheid van een informatief blog. De doorwinterde lifebloggers, zich nu en dan uitermate kwetsbaar opstellend, dàt zijn de echte helden van de blogosfeer!

Ik blog, dus ik twijfel.

Ik twijfel, dus ik leef.

Ik leef, dus ik blog.

18 antwoorden op “Ik blog, dus ik twijfel…”

  1. En deze twijfel heeft je dan toch weer een mooie blogpost opgeleverd ;)! Overigens zou ik je erg missen in het bloglandschap mocht je ooit je keybord aan de wilgen hangen.

    Twijfel is normaal en hoort er bij, wij zijn mensen en twijfelen altijd. Zo twijfel ik al maanden of ik niet dagelijks zal gaan bloggen (ondanks dat ik er eigenlijk geen tijd voor heb) omdat dat “meer bezoekers schijnt te genereren” dus wat doet deze twintiger, die komt naar jou blog om daar feitelijkheden over te lezen. En zo heb jij als 40’er dan dus ook 20’ers in je gevolg zitten. Blijf lekker bloggen zoals jij doet want dichtbij de cijfers en feiten blijven is schrijven hoe jij het liefste schrijft. En natuurlijk doe je dat niet voor jezelf, dat doe je voor je volgers hoe veel of weinig dat er dan ook mogen zijn.

    Nu nog terug naar je dillema over het al dan niet persoonlijk bloggen, dat kan natuurlijk ook in de vorm van columns of af en toe een leuk verhaaltje tussen de harde feiten en cijfers door. Het is jou blog, en het hoeft toch niet alles of niets te zijn? Het kan toch ook een beetje van beide worden, ook al zeggen de harde cijfertjes misschien dat dat onderaan de streep minder oplevert.

    1. Dank voor de complimenten en de aanmoedigingen. Ze doen me erg veel deugd!

      Over jouw dilemma omtrent al dan niet dagelijks bloggen: stay tuned! Heel binnenkort verschijnen een paar artikelen die je zeker zullen interesseren… 😉

  2. Twijfelend bloggen?
    Over mijn verschrijvingen blijf ik natuurlijk onzeker.
    Maar sommige onderwerpen beschrijf ik juist heel zeker.
    Mijn persoonlijke interessen komen naar voren in mijn blogonderwerpen.
    Maar persoonlijk ben ik zelden.

    Ik kom hier nog eens terug om te lezen.

    Ik wens je veel blogplezier voor 2015.

    Vriendelijke groet,

  3. Beste Ben : ik kom geregeld weer terug bij blogtrommel (en na deze reactie ga ik me eindelijk eens inschrijven voor mailupdates ook) en zonder te willen mouwvegen : er is geen enkele andere Nl-talige site die mij al zo heeft geholpen, houvast en tips heeft gegeven bij mijn start als blogger. En ik ben niet alleen. Ik bedoel maar, al het werk dat je hierin steekt, de tijd, de energie : het betekent wel degelijk wat voor ons als publiek. En dat wordt niet vaak zo expliciet uitgesproken maar het is wel waar.

    Deze eigenste post van jou gaat niet over cijfers, over kennis. Niet over informatie. Maar tegelijk is hij superrelevant omdat je over een gevoel schrijft dat wij allemaal kennen. Dus ik zou zeggen niet of/of maar en/en : blijf tips en kennis delen, maar bericht ook over je twijfels, het gevoel dat je hebt bij het bloggen, je frustraties,…

    Ik had dat artikel van jou over de richting waarin het bloggen evolueert ook gelezen en ik herkende mezelf er erg sterk in. Het doet pijn om stukken van 1000 2000 woorden te schrijven , om er je ziel in te leggen en te zien dat ze nauwelijks impact hebben terwijl een of andere debiele dierenfoto overladen wordt met likes & shares…

    Schrijf daar dus ook over. Voor mij althans doet het zo goed om te lezen dat ook verder gevorderde bloggers met dat soort gedachten spelen, en ik meen dit. Soit, mijn mening maar natuurlijk, wat je ook doet : keep going ik kijk er met interesse naar.

  4. Ik heb (net als elk mens) voldoende twijfels, maar bij bloggen uit dat zich anders als hierboven. Ik schrijf weinig over privézaken en noem nooit namen. Dus geen twijfel op dat gebied. Wel schrijf ik voor de regio en wissel dat af om niet alle lezers kwijt te raken. Heb ook voldoende onderwerpen en heb zo iets in elkaar geflanst.

    De echte twijfel zit in het blogbezoeken bij anderen. Vaak lees ik alle reacties en dat kan tijd vreten. Tijd die ik beter aan iets anders zou kunnen besteden als een rondje fietsen. Het is maar goed dat ik niet op faceboek zit, want dan zou ik nog meer tijd verliezen aan zaken waar ik echt niets mee opschiet.

  5. Ha Ben wat leuk dat je me noemt. En ja, ik twijfel voornamelijk over het hebben van meerdere blogs, want vind dat geen recht doen aan je ‘hoofdblog’ aangezien de aandacht versnippert als ‘t ware.
    Ik zou ‘t persoonlijk erg jammer vinden als je er de brui aan geeft. Misschien is Rosalinde’s tip om persoonlijke anekdotes te verwerken binnen je informatieve blogs een goede?

    1. Ik herken dus je twijfels… Persoonlijk voel ik er niet veel voor er meerdere blogs op na te houden. Zoals je zegt, het versnippert de aandacht (van de blogger én diens lezer), maar bovenal: ik heb er de energie niet voor. Al heeft veel ook te maken met de drang om met alle blogs evenveel impact te hebben. Niet erg realistisch, natuurlijk

      Ik had het niet over er de brui aan geven. Daarvoor schrijf ik immers veel te graag! Maar misschien krijgt Blogtrommel.com op termijn wel een (hele) andere vorm of begin ik gewoon een heel nieuw blog.

      Wait and see!

  6. Ik twijfel ook nog steeds aan mijn blog. Dat twijfelen hoort er wellicht bij! Ik probeer nu een beetje professioneler te schrijven én regelmatig iets online te plaatsen, maar ik ben er nog niet aan uit of dat een goed idee is. Ik ben bang dat mijn blog een beetje saai wordt op die manier. Het aantal volgers is er in elk geval niet door gegroeid. Dat is geen noodzaak, maar ik vind het toch jammer, want ergens krijg ik zo het gevoel dat ik iets fout doe.
    Over blogtrommel.com: ik lees jouw blog nog steeds graag, maar ik denk inderdaad tegelijk dat je wel wat kunt vernieuwen. De blogtips lees ik bijvoorbeeld erg snel door, want die ken ik ondertussen wel. De leukste rubrieken vind ik de interviews met bloggers. Misschien is er wel ‘n manier om blogtrommel wat persoonlijker te maken en toch binnen die niche te blijven. Het blog van Rosalinde (passievoorschrijven) is daar een goed voorbeeld van. Persoonlijk én informatief tegelijkertijd.

    1. Hee Lise! Las even de reacties, zie ik ineens dat je mijn blog noemt. Dankjewel! En ik voeg even toe dat ik ook twijfel. Ik twijfel elke week wel ergens aan wat bloggen betreft, maar meestal probeer ik me daar overheen te zetten en denk ik: ‘Elke blogger twijfelt, dus dat ik nu ook twijfel is heel normaal.’ En dan twijfel ik even en wacht ik tot ik weer de drang voel om te bloggen.

      Ik vind je blog overigens niet saai en je doet volgens mij niets fout. ‘Goed’ en ‘fout’ is sowieso subjectief bij bloggen, want wat voor de ene blog goed werkt hoeft voor de andere blog niet te werken. Dat Martine van 10e.nl bijv. geroemd wordt om haar plogs, betekent niet dat iedere blogger meteen moet ploggen en dat het voor iedere blogger goed werkt. Dat blijft verschillen.

      Wat mij geholpen heeft is het volgen van de blogcursus van Karin Ramaker (ik krijg er niets voor hoor om dit te zeggen). Ik had juist de neiging meer informatief dan persoonlijk te bloggen en zocht daar de balans tussen. Karin liet me zien hoe je anekdotes uit je leven kunt gebruiken om toch ook informatief te schrijven. Je geeft dan in principe weinig bloot en bent toch persoonlijk. Dat werkte voor mij goed.

      1. Ha ja, ik vind die anekdotes op jouw blog inderdaad erg leuk! Ik vind dat je jouw thema zo op een knappe manier aan je leven bindt. Wat goed dat je dat in zo’n cursus hebt kunnen leren 🙂
        Wie weet kan dat voor blogtrommel op de één of andere manier ook van pas komen…

        @Ben: ik ben sowieso erg benieuwd wat het worden zal!

      2. Bij mij is de schrijfstijl in de loop van de jaren uit zichzelf verbeterd, want op een gegeven moment ga je nadenken wat je zelf zou willen lezen op een blog over beauty producten.

        Dus ik heb een beetje afgekeken bij de vrouwelijke bloggers en kwam er snel achter wat ik moest verbeteren, al zijn aantal volgers niet echt groter geworden maar wel de views vanuit Google en ik word serieus genomen door merken.

  7. Ik heb een tijdje gepoogd wat meer voor mijn publiek te schrijven en wat denk je.. Mijn bezoekersaantallen liepen terug. Ik zat in zak en as. Ik heb van alles geprobeerd om meer bezoekers te krijgen. Noppes, nada. Ik heb zelfs gedacht om maar te stoppen met bloggen. Totdat ik een aantal semi-professionele blogs onder ogen kreeg met per dag meer bezoekers dan ik per maand heb, die een tijdje ging volgen, poogde iets meer op die manier te schrijve.. en kwam er achetr: Dat is zo niet mijn ding. Ik wil gewoon lekker mutsig bezig zijn, mijn eigen verhaaltjes schrijven, mijn eigen fictie (Lamme Urgh met name) schrijven. Consequentie: Minder bezoekers. So be it…

    Gevolg: Sinds ik weer mijn eigen mutserigheid ben lopen de bezoekersaantallen en het aantal reacties op.

    De laatste weken zit het helemaal in een stroomversnelling maar dat heeft meer te maken met 2 blogs per dag (een echt blog en een fotoblog vanuit een challenge) en ik weet dat wanneer de challenge voorbij is dat de aantallen wel weer zullen kelderen. So be it….

    Mijn blog, mijn verhalen, mijn kijk op het leven… Leuker kan ik het niet maken. Soms wel wat korter (maar daar dwingt mijn nieuwe blog layout mij eigenlijk ook al toe)..

    Blijf lekker doen wat je leuk vindt, blijf schrijven vanuit je gevoel. Dan blijven / komen de lezers vanzelf wel (al kan een beetje aandacht op je blog vestigen ook geen kwaad… 😉 )

  8. Dit is een weggooi reactie:
    Dat lucht in ieder geval lekker op en misschien wordt ik er zelfs een beter mens door!

    Lang geleden en ik gestopt met het uithangen van de gramma-politie al was het maar omdat ik zelf beslist niet foutloos schrijf maar…. ik wordt met -dt… is te te heftig…

  9. Een herkenbare kluwen van gedachten Sharp Ben! Ik denk dat iedere Blogger dat wel heeft. Ik houd mezelf voor dat het betekent dat ik ‘in beweging blijf’.

    Een praktische oplossing is gewoon nog een blog beginnen… Waarom denk je dat ik er zoveel heb ; )

    1. Tja, ik krijg bij momenten de indruk dat ‘t er bij bloggen ook om gaat jezelf wijs te maken dat wat je doet ook écht nuttig is… 🙂

      Wat die tweede blog betreft: die heb ik voorlopig op Medium.com. Daar blog ik een ietsje persoonlijker. Met mate en voor zolang het duurt…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.