Slow blogging

Onlangs ben ik met een slow blogging-project begonnen. Slow blogging. De kans bestaat dat de term je niets zegt. En als slow blogging bij jou wel een lichtje doet branden, is het zeer goed mogelijk dat jouw lichtje een gans andere kleur heeft dan dat van je collega-blogger. Volgens mijn bescheiden mening zijn er zowat 4 kleurtjes.

Slow blogging: doelloos, vrij bloggen

Het komt er simpelweg op neer dat je de (on)geschreven regels die doorgaans met performant/succesvol bloggen in verband worden gebracht flagrant naast je neerlegt. Dus geen vast onderwerp voor je blog en geen vooropgezet plan voor je blog. Regelmatig bloggen zeg je? Als er enige regelmaat in je publiceren zit dan is dat puur toevallig. De parameters tijd, inspiratie en zin om te schrijven staan per ongeluk een paar dagen achtereen te gelijkertijd op groen. Meer hoef je er echt niet achter te zoeken.

Profiteer ervan, beste lezer, want voor hetzelfde geld treedt er morgen een radiostilte van zes weken in!

En ook het eigenlijke schrijfproces zelf kan bij slow blogging een veeg uit de pan krijgen. Ga bijvoorbeeld eens achter de computer zitten, zet de kookwekker op een minuut of 20 en tik wat je vingers je dicteren. Loopt de wekker af, druk dan op de publiceer-knop. Kijk eens wat daaruit komt?

Foto’s? Daar doen we niet aan. Dat scheelt weer een hoop gepruts met auteursrechten, opmaak, webruimte en andere bijkomstigheden.

Als blogger heb je er trouwens geen flauw idee van hoe je blog ervoor staat. Je hebt er het raden naar of je überhaupt gelezen wordt en zo ja, welke berichten populair zijn en welke minder. Er is immers Google Analytics, noch enig ander programma dat de bezoekersstromen van je blog in kaart brengt.

Slow blogging: minimalistisch bloggen

Dat begint al bij het opzet van je blog, het kiezen van je blogtheme. Kies een sjabloon en laat het vervolgens zoveel mogelijk in de standaardconfiguratie. Een minimale About-sectie en één of andere vorm van archief, zodat bezoekers worden uitgenodigd om dieper in je blog te duiken. Meer heeft de sidebar van je blog eigenlijk niet nodig. Al de rest zorgt zorgt alleen maar voor afleiding, zowel bij jezelf als bij je bezoeker.

Slow blogging: asociaal bloggen

Ook de koppeling van je blog met social media is allesbehalve vanzelfsprekend. Exit nieuwsbrief dus. Geen link naar je blog in al je social media profielen, geen gebruik van Twitter in functie van je blog en al helemaal geen doelgerichte propaganda bij ieder stuk dat op je blog verschijnt. Doelbewust op zoek gaan naar interactie met je lezer is uit den boze. Hooguit wat sporadische link-dropping als je het echt niet kan laten. Om niet helemaal als een asociale zonderling te worden afgeschilderd, kan een reactieformulier onder je blogbericht nog net. Samenwerking met andere bloggers kan wel, maar je gaat er niet zo nodig naar op zoek…

Slow blogging: bloggen met het schijt aan Google

Dus, dag Google met je Keyword Planner, dag zorgen om zoekmachine-vriendelijke url’s, dag dilemma’s rondom netjes ingedeelde categorieën. Vaarwel doelmatige linkbuilding. Ook hoef je je niet meer het hoofd te breken over duplicate content en thin content. Je geeft immers geen sikkepit om de Google-rankings van je blog. Het publiek dat mondjesmaat naar je blog toe komt vindt je blog haast per ongeluk. En zo is het goed.

Slow blogging: plezierig en efficiënter bloggen

Tot zover de vier pijlers van slow blogging. Of het ook wat voor jou is hangt ook af van welk soort blogger je bent. Mocht je hiermee aan de slag willen gaan dan ben je uiteraard niet verplicht de zaken zover door te trekken als hierboven beschreven staat. Dat is een beetje een karikatuur bedoeld om de blogger anno nu een spiegel voor te houden.

Uitgekeken.com steunt op deze principes. In theorie kan dat blog nooit zo succesvol worden. Of het in de praktijk ook zo zal uitdraaien, wil ik in de komende tijd uitzoeken. Desalniettemin staat nu al vast dat ik blog met een pak minder “druk op de schouders.” Het voelt eigenlijk wel heel prettig en het slow blogging zorgt er ook voor dat er allemaal een stuk minder tijd in gaat zitten. Al moet ik meteen toegeven dat laatste veel te maken heeft met het gekozen concept. Alleen zo kon ik er een tweede blog bijnemen (wat ik al zo lang wou).

Uitgekeken.com, zeg je? Dat is vooral een pretentieloze en uiterst persoonlijke selectie uit het gigantische aanbod op Youtube. Voor de gelegenheid voorzien van mijn commentaar. Doch, anders dan hierboven beschreven is hier wel Google Analytics ingesteld. Dat is een toegeving.

Ik ben vooral benieuwd hoe een en ander mee op iets langere termijn zal bevallen: zal ik mijn ambitie kunnen intomen? Zal ik kunnen weerstaan aan de druk om het blog beter te maken? Zal ik het blog na verloop van tijd het blog weer beginnen te promoten volgens de regels van de kunst? Zal ik mettertijd anders tegen het bloggen gaan aankijken?

8 antwoorden op “Slow blogging”

  1. Wat voelt het lekker om opeens bij een kluppie te horen! 😉
    (en de zelfverwijten als ‘perk je onderwerpen nu eens in’ / ‘maak eens wat meer reclame’ weer lekker in de wind te slaan. I’m just glad to be addicted on blogging, no matter what.
    Dank voor de duiding!

  2. Ha ben ik mij daar toch een blogger met schijt aan Google.. verder promoot ik mn blog wel hier en daar maar ik heb echt geen zin om de moeite te doen voor Google. Misschien zonde maar het bevalt mij wel.. 😉

  3. Zelf zal ik dan een semi-slow-blogger zijn. Ik sluit mezelf niet op in onnodige verplichtingen qua regelmaat en onderwerp en trek me heel vaak niets aan van eventuele bezoekers. Deels zie ik het dan ook als een dagboek waar ik dan weer niet elke dag in schrijf. Maar ik vind het ook wel leuk om het spul toegankelijk te maken met tags en het plaatsen van een foto zie ik ook als een ontspannen hobby. Kortom misschien is het me ook wel teveel werk om aan een slow-blogger te voldoen. 😉

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.