Blogtrommel.com en zijn vormgeving en indeling. Het is zo’n lastig dingetje. Dat was het al tijdens de begindagen in 2011. Dus toen Irene vroeg of ze een WordPress-thema mocht ontwerpen, moest ik niet lang twijfelen. Het resultaat van dit geweldige kerstcadeau is al enkele dagen te zien.

Thuiskomertje

Zelf adviseer ik iedereen om vooral niet te vaak (grote) wijzigingen aan te brengen aan de layout van je blog. Je bent als het goed is immers bezig met het neerzetten van een online merk, en dan is het niet zo handig als je voortdurend de look van je site verandert. Je trouwe lezer, die moet je niet te zeer in verwarring brengen. Hij of zij moet – digitaal –  thuis kunnen komen, achteloos de jas op de kapstok kunnen mikken en even blindelings op de bank kunnen ploffen. Dat wordt moeilijk als bij elke thuiskomst weer blijkt dat de inrichting duchtig op de schop werd genomen…

Slecht voorbeeld

Echt lang hoef je dit blog niet te volgen om erachter te komen dat ik deze gouden raad aan mijn laars lap. Ik twijfel vaak over de keuze van het juiste WordPress-thema. Dat ik van layout wissel net zo vaak als betrof het mijn onderbroek is misschien wat overdreven gesteld, maar toch:

a) Een definitieve standaard kiezen is lastig

Ik kom heel veel mooie blogs tegen. Er is echter slechts zelden sprake van liefde op het eerste zicht. Maar zelfs bij veel minder mooie exemplaren probeer ik altijd op zoek te gaan naar de mooie kantjes ervan. Ik zoek altijd naar een verklaring waarom mensen deze of gene wansmakelijke layout konden kiezen, en wat er dan – ondanks alles – wel het voordeel van is.

Sorry dames, hier komt een niet geheel politiek correcte vergelijking:

Het is een beetje alsof je me zou vragen op welk type vrouw ik val… Waar héb je het in godsnaam over?? Ik bedoel: uiteindelijk is dat fysieke uiterlijk niet veel meer dan een dun laagje vernis. Nogal vergankelijk, bovendien. Maar is ze lief en oprecht? Kunnen we door één deur? Zitten we dus op dezelfde golflengte en kunnen we lachen en verontwaardigd zijn over dezelfde dingen? Dan kunnen we verder! En daarna is het aan mij om op zoek te gaan naar al dan niet verborgen schoonheden en talenten waar ik wat mee kan.

Goed, terug naar de layout van het blog. Ik kan moeilijk mooie dingen maken uit het niets. Dat komt omdat ik me moeilijk kan voorstellen wat eventueel mooi zou kùnnen zijn.

Hoogstens kan ik (wanneer er iets kant en klaar voor mijn neus staat) zeggen “of het wat is.” Als ik geluk heb kan ik misschien zelfs zeggen waarom een creatie al dan niet te pruimen valt. En over de praktische bruikbaarheid en de gebruiksvriendelijkheid – voor mezelf en de ander hebben we het dan nog niet eens.

b) De standaard-layout is het vaak net niet

Enfin, wat voor mij belangrijk is: doet zo’n WordPress-thema wat het moet doen? Te weten, mijn blogberichten en -pagina’s op een aangenaam leesbare manier aan lezers tonen. Bezoekers van het blog ertoe uitnodigen wat dieper in het blogarchief te duiken.

Precies daar wringt het schoentje. Heel veel thema’s focussen zich wat te veel op (bewegende) plaatjes en een stuk minder op de teksten die daarbij horen. Dat is een probleem wanneer je blog het – zoals de mijne – vooral moet hebben van het geschreven woord.

Natuurlijk kan je zo’n WordPress-theme in belangrijke mate aanpassen. Zeker als je voor een betaalde versie ervan gaat. Maar omdat ik van mezelf weet dat ik geen geboren designer ben ga ik bijna altijd voor de veiligste optie: die recht uit de doos. Eventueel aangevuld met enkele instellingen die je middels een simpele muisklik kan aan- of uitzetten.

Het resultaat is dan een halfbakken compromis waarover ik na verloop van tijd toch weer begin te twijfelen….

Oh ja, een van de meest onderbelichte maar o zo belangrijke blogtips voor elkeen voor wie zo’n blog geen eendagsvlieg is: zorg in godsnaam dat je tevreden blijft over je blogdesign. Het is echt verbazend hoeveel positieve invloed dat heeft op je creativiteit als blogger.

Eerste hulp bij grafische ongevallen

Waarschijnlijk kon Irene het allemaal niet langer aanzien en besloot ze daarom in te grijpen. Zij is naast fervent blogger een kei in WordPress-design. Wie haar volgt weet dat zij wel van layout verandert, net zo vaak als ik van onderbroek. Stoeien met design-opties, het is haar lange leven.

Toch een beetje met knikkende knietjes begon ik aan het opstellen van een lastenboek voor “mijn” WordPress-thema. Ik wou een vormgeving waarbij vooral de geschreven content goed tot zijn recht komt:

Verder wou ik ab-so-luut een kwaaltje vermijden waaraan veel moderne WordPress-thema’s lijden. Het feit dat je quasi verplicht bent om bij een blogpost een uitgelichte afbeelding te gebruiken. Doe je dat niet, dan zit je met een lelijke grijze placeholder.

Voor de gelegenheid werd het Wanium-theme vakkundig omgeturnd:

Zo komt het dat Blogtrommel.com in goed 48 uur tijd een complete metamorfose onderging. In één moeite door kreeg ik ook nog een mooie (inleidende) bio als toemaatje. Kijk maar eens linksonder in de footer. En of ik er blij mee ben!

Is het een blijvertje?

Dat denk ik ik wel. Hoewel, dat zeg ik iedere keer als ik weer eens een nieuw layoutje implementeer; dus daar zal ik me maar niet op laten vastpinnen. Al helpt het natuurlijk wel dat deze vormgeving er is gekomen met medewerking van iemand met kennis van zaken.

En nu, overal afblijven en bloggen dat er de stukken afvliegen!

Bedankt Irene!


Meer van dat?

Foto: via Shutterstock.com