Het lijkt misschien een vreemd idee om als blogger de mosterd te gaan halen bij vloggende collega’s. Maar echt, wil je een deuk in een pak boter bloggen dan is dit wat bloggers kunnen leren van youtubers.

1. Betere intro’s maken

Wie vandaag überhaupt de aandacht wil krijgen van lezers (en kijkers) kan er maar beter geen doekjes om winden. Op Youtube teken je zowat je doodvonnis met een intro van om en bij de minuut. Het merendeel van je publiek is algauw afgeleid en gaat onverbiddelijk op zoek naar wat anders.

Liever val je meteen met de deur in huis en daarbij geef je direct een paar goede redenen om vooral te blijven kijken tot aan het eind.

Bij veel bloggers worden aan die intro’s te veel woorden vuilgemaakt. En dit zonder dat een tipje van de sluier wordt opgelicht of de lezer er echt wordt toe aangezet om vooral verder te lezen. We vergeten dus vaak onze lezer meteen bij het nekvel te pakken.

2. Sneller to the point komen

Dit sluit natuurlijk mooi aan bij het vorige punt. De beste youtubers komen zo snel als maar enigszins mogelijk is tot de kern van de zaak. Logisch, want een Youtube-kijker kan natuurlijk niet zomaar door de content scrollen en skimmen om te zien of het filmpje wel interessant genoeg is.

Hier is de blogger fenomenaal in het voordeel, want een lezer kan heel makkelijk zijn ogen over het artikel laten glijden, er de voor hem meest waardevolle stukjes uit filteren en eventueel op zijn stappen terugkeren om alsnog het ganse artikel te lezen.

Ikzelf heb doorgaans de grootste moeite om meteen ter zake te komen. Dat vind ik van mezelf tenminste. Ik geef graag een inleiding, schets de context van mijn betoog en kom dan echt tot de kern. Niet zelden ben ik al 200 woorden onderweg eer ik tot de kern van mijn artikel kom. Waarschijnlijk niet de meest aangewezen manier van werken als je tegenwoordig nog gelezen wil worden, vrees ik (slechts een minderheid van de lezers haalt sowieso het einde van een blogpost). Anderzijds, het zou zomaar kunnen dat net dié aanpak zijn onvoorwaardelijke fans heeft…

Je zou het – afhankelijk van het soort blogbericht dat je voor ogen hebt – ook anders kunnen doen. Gewoon een splijtende titel boven het stuk (die als het goed is perfect kan dienen als inleiding), dan meteen door naar de kernboodschap. En pas nadien als het echt nodig is nog plaats maken voor context, duiding en nuance.




3. Veel actiever op zoek gaan naar abonnees

Als er iéts is wat bloggers moeten leren van youtubers, dan is het wel hoe je (trouwe) bezoekers moet werven voor je online platform. De video is vaak nog geen 20 seconden bezig of er wordt al gevraagd om je te abonneren op het kanaal, de film te liken of om onder de video een commentaar achter te laten. Diezelfde oproepen worden vaak nog eens dunnetjes overgedaan aan het einde van elke video. Een tactiek die vaak wekt, dat merk ik bij mezelf.

Dat zie ik op een blog nog niet zo snel gebeuren. Hoogstens wordt er een schuchtere vraag gesteld aan het einde van een blogpost. Meer als een soort verplichte (afscheids)formule dan echt met de bedoeling en de overtuiging de interactie aan te gaan met de lezer/bezoeker.

Voor youtubers is de jacht op abonnees altijd open, zo lijkt het wel. Nu is Youtube natuurlijk wel een heel open platform. Jouw vlog staat gewoon tussen tientallen andere filmpjes in directe concurrentie subscribers verzamelen is de manier om je content op een structurele manier zijn weg te laten vinden naar kijkers. Kortom, het is normaal dat youtubers dit op een iets assertievere manier aanpakken.

Vergeleken met Youtube is een blog toch een meer afgesloten en beschermde omgeving. Eens een lezer op je blog is aanbeland vindt ‘ie (bijna) uitsluitend jouw content.

4. Je volger ongegeneerd “opvoeden” of “trainen”

Opvoeden en trainen? Wel ja, door voortdurend op dezelfde nagel te kloppen (vragen om te abonneren, vragen om duimpjes omhoog, oproepen om comments achter te laten), krijg je op de duur natuurlijk wel wat je wil als content creator. Zo groeit je platform in ieder geval (veel) sneller dan dat je de zaak laat betijen. Al kan ik me wel voorstellen dat één en ander echt tegennatuurlijk kan aan voelen. Immers, velen onder ons zijn opgevoed met het gezegde “mensen die vragen worden overgeslagen.” Niet makkelijk!

5. Actiever de verbinding maken tussen de verschillende platformen waar men actief is

Tot slot maken vloggers er ons aldoor op attent dat er nog meer content is. Er zijn linkjes onder in de beschrijving van de video, links naar gerelateerde content floept in beeld. Bij sommige makers mag het haast een wonder heten dat je slechts één video bekijkt. Het face-to-face contact met je favoriete youtuber zal hier allicht wonderen doen. Alles beter dan een simpele tekstlink.

En omdat de concurrentie op Youtube zo moordend is, probeert men de kijkers heel bewust over te brengen naar (hun) websites, blogs en andere social media-kanalen. Door daar expliciet toe op te roepen! Zo ben je direct cross-mediaal bezig natuurlijk.

Groeit zo’n blog wanneer bloggers leren van Youtubers? De kans is groot. Conclusie?

Bloggers zijn veel te bescheiden en leunen wat te makkelijk achterover!


Meer van dat?

photo credit: mauritsonline via photopin cc