Ja, vaak is blogadvies gewoon waardeloos!

Zemanta Related Posts ThumbnailJe leest het goed! En oh, wat hoop ik vurig dat dit voor jou niet als een totale verrassing komt!

Zit ik jullie hier dan al drie jaar lang, twee keer in de week onzin te verkopen? Lopen maandelijks 4500 bezoekers met open ogen in de val? Nee, zo scherp zou ik het nu ook weer niet durven stellen.

Het aantal bloggers neemt hand over hand toe. Meer dan vroeger gaan beginnende bloggers op zoek naar blogadvies van bij het ontstaan van hun blog. Dat laatste is niet noodzakelijk een goede evolutie wat mij betreft.

Veel blogadvies legt de nadruk op de cijfertjes en de succesverhalen. Allemaal leuk en aardig, maar over het onvermijdelijke voorafgaandelijke ploeterwerk, het zoeken en tasten in complete eenzaamheid en vertwijfeling wordt met geen woord gerept. Jammer, want in het overgrote deel van de gevallen hoort dit net zo goed bij het succesverhaal.

Blogadvies en frustraties alom

Bovendien gaan de meeste blogtips ervan uit dat alle blogs hetzelfde zijn, alle bloggers hetzelfde willen en kunnen en ieder blog gemaakt wordt met hetzelfde doel voor ogen. Drie maal klinkklare onzin natuurlijk. Blog je met de bedoeling je familie en vrienden op de hoogte te houden van je avonturen op je zes maanden durende wereldreis, dan heb je andere blogtips nodig dan wanneer je een blog start om een nieuw product of dienst op de kaart te zetten. En wil je met je beauty- en lifestyleblog opvallen tussen duizenden anderen, dan heb je een ander plan van aanpak nodig dan met een blog over wandelende takken.

Enfin, het hoeft dus niemand te verwonderen dat het erg makkelijk is om als (startende) blogger grote frustraties op te lopen. Veel makkelijker dan het vinden van zogenaamde goede blogtips in ieder geval!

Tegenspraak

Kom je hier vaker lezen dan zal het je ongetwijfeld al zijn opgevallen dat de blogtips die je op Blogtrommel.com kan vinden vaak nogal voorzichtig geformuleerd zijn. Niet zelden spreken ze elkaar gewoon tegen. Soms zelfs binnen één en hetzelfde artikel! Dat heeft niks te maken met besluiteloosheid of met het feit dat ik nog zoekende ben.

Nee, als geen ander besef ik dat ieder blog andere bedoelingen, andere horizonten en een ander publiek heeft. Het is dus perfect mogelijk dat een blogtip voor blog a dé sleutel tot succes is, terwijl diezelfde blogtip voor blog b nauwelijks enig verschil maakt en voor blog c zelfs ronduit nadelig uitpakt. Of vice versa.

Zowat elk verhaal heeft ook een genuanceerde kant en zelfs een heuse keerzijde en die mogen wat mij betreft zeker niet onderbelicht blijven. Al moet ik meteen grif toegeven dat je daarvoor zo nu en dan goed tussen de regels moet kunnen lezen. Allemaal niks voor een modern blog en dito lezer – die het liefst alle lekkere content  meteen bite sized en voorgekauwd van het scherm moet kunnen rippen – maar toch: beste lezer, doe je best!

En wat dan gezegd van diegenen die dat blog zal (moeten) maken/onderhouden? Een ding weet ik zeker: wil zo’n blogproject enige kans op slagen hebben dan zullen we toch rekening moeten houden met die arme blogger.

Want je kan ervan op aan: een blog starten, het pakt altijd anders uit dan je van tevoren had ingeschat! Zelfs al had je je nog zo grondig voorbereid. Groot is de kans dat jijzelf en jouw blog in de loop der tijd een serieuze evolutie zullen ondergaan. Ik heb het dan over de manier waarop je naar je eigen blog kijkt, de wijzigende insteek van je blog, je bijgestelde ambities enzovoort. Blogtips zullen met andere woorden ook moeten meegroeien met jou als blogger.

Blogtips à la carte

Daarom krijg je op Blogtrommel.com niet alleen het “klassieke” blogadvies genre: Hoe-krijg-ik-meer-bezoekers-op-mijn-blog en Hoe-katapulteer-ik-mijn-blog-ASAP-naar-de-top-van-Google. Ik weet wel: lang niet elke blogger heeft aan dat prestatiegericht bloggen evenveel boodschap,  maar je kan er niet om heen dat dit soort artikelen veruit het populairst zijn. Dat hoeft geen verbazing te wekken als je weet hoe arbeidsintensief een hobby als bloggen is/kan zijn. Daar wil je wel een beloning voor terug. Voor veel bloggers komt die beloning er het liefst in de vorm van piekende bezoekersstatistieken en een legertje volgers.

Maar daarnaast dus ook tips voor bloggers die met “wat minder” tevreden zijn, (inspiratie)tips voor de mens achter het blog, trucs die z’n gemak dienen, adviezen en handvaten gericht op het individueel blogplezier op de wat langere termijn ook.

Iedere blogger – van de kleine dagboekblogger zonder vooropgezet plan tot de gepatenteerde nicheblogger die Google kost wat kost te vriend wil houden – kan hier wat waardevols vinden. Enkel de grenzeloos ambitieuze internetprofessional die middels zijn/haar blog binnen een paar maanden wil uitgroeien tot een heuse internettycoon blijft vermoedelijk wat op zijn honger.

Wie ‘t schoentje past…

Elke blogger die zich tegoed wil doen aan welk blogadvies dan ook zou  zich eerst moeten afvragen of deze of gene blogtip wel bij hem past. Wat voor blogger ben ik? Wat voor soort blog heb/wil ik? Wat is het (uiteindelijke) doel van mijn blog? Dat soort dingen.

Het heeft geen enkele zin mordicus een blogtip te willen toepassen die je in se tegen de borst stuit, wie ook het bewuste advies heeft uitgevaardigd. Het is trouwens even onzinnig om ieder advies dat je pad kruist te willen opvolgen.

Mocht je graag aan de slag willen met deze of gene blogtip(s), dan is het vermoedelijk erg nuttig wat geduld te hebben. Een blog is als een tanker: het duurt een tijdje eer je het effect van een koerswijziging merkt. Anderzijds: het is niet omdat je een koers hebt bepaald, dat je die koers tot het einde der tijden van je blog moet aanhouden…

Leer jezelf (als blogger) kennen en ga uit van je eigen kracht (Oh mijn god, ik klink als een echte goeroe). Ga dan op zoek naar blogtips waar jij het warm van krijgt en ga daarmee aan de slag. Laat je niks wijsmaken, (en ja, laat die zogenaamde blogexperts zo nu en dan maar lekker raaskallen) blijf alert, blijf nadenken. Niet voor niks zitten in mijn bloggersgids een aantal artikels met wat onorthodoxe tips.

Ik besluit met een quote die ik hier al eerder gebruikte:

“Zowat alle blogtips die je op het internet kan vinden zijn nuttig. Dat is het punt niet. Dé hamvraag is of je deze tips ook naar je hand kan zetten, zodat ze ook voor JOU werken.”

Blogmannen: wie zijn ze en wat doen ze?

Zemanta Related Posts ThumbnailEr zwerft – andermaal – een tag door het bloglandschap. Een tag over blogmannen. Ook ik werd gevraagd om ‘m in te vullen. Maar zoals intussen welbekend heb ik niet bijster veel met rondtrekkende tags en stokjes. Echter, gezien de interessante invalshoek behandel ik deze tag toch. Op mijn manier.

Uitgangspunt bij deze tag is de simpele vaststelling dat het blogwereldje sterk vervrouwelijkt is. Toch zeker in de westerse wereld. Dat mag behoorlijk vreemd lijken. Een groot aantal mannen is toch passioneel bezig met een hobby, maar blijkbaar voelt slechts een minderheid onder hen de behoefte om daarover ook te gaan bloggen. Er zijn dus duizenden blogs over make-up, kledij, en hebbedingen voor vrouwen. Gezien het aantal mannen dat meer dan warm loopt voor pakweg sport, auto’s, maatpakken en de meest uiteenlopende gadgets, zou je toch verwachten veel meer blogs over die mannentopics te vinden dan nu het geval is. Hoe komt zoiets? Ik kan wel een aantal redenen bedenken.

Net als bij het stuk over Nederlanders en Belgen op social media ontkom ik ook hier niet aan een aantal veralgemeningen. Leuk, pittig maar ook een tikje gevaarlijk. Mijn betoog kan bij momenten een tikkeltje seksistisch klinken en daarvoor wens ik mij bij voorbaat te verontschuldigen…

Talige vrouwen

Vrouwen vinden het vaker leuk om te schrijven. Ze zijn ook taalgevoeliger. Het schrijven gaat hen dus sowieso al wat makkelijker af dan bij de doorsnee man. En we mogen daarbij niet vergeten dat dat verschil in taalvaardigheid tussen mannen en vrouwen alleen maar groter wordt naarmate het allemaal minder zakelijk, persoonlijker en meer privé moet worden. Mannen gooien dan veel sneller de handdoek in de ring. Oh ja, wat was ook alweer de kracht van een goed blog?

Problemen oplossen

Het is ook interessant om even te kijken naar de verschillende manier waarop mannen en vrouwen met (hun) problemen/behoeften omgaan. Grote vraagstukken of kleine akkefietjes, dat maakt in deze niet eens zo gek veel uit.

Wat doet een doorsnee man? Het duurt om te beginnen al een hele tijd eer hij voor zichzelf kan/wil/durft te onderkennen dat er überhaupt een probleem is. En dan nog moet ‘ie ervan overtuigd zien te raken dat hijzelf de sleutel van het probleem in handen heeft. Vervolgens kruipt hij in zijn schulp (niemand heeft uitstaans met zijn probleem), zoekt via god weet welke kanalen – maar in de grootst mogelijke stilte – naar een oplossing en komt dan uit het niets met het ei van Columbus boven water. Dat ei wordt dan met veel poeha tentoongesteld en vakkundig gehypet.

Hoe anders gaat het eraan toe bij de gemiddelde vrouw: jazeker, het probleem/de behoefte wordt een stuk sneller opgemerkt. Maar het is toch vooral de manier waarop ermee aan de slag gegaan wordt die het grote verschil maakt: mevrouw/juffrouw trommelt vriendinnen op, gaat op zoek naar lotgenoten, gooit het probleem in de groep, waarna de goegemeente goede raad mag geven. Over het advies wordt danig gebakkeleid, samen wordt een stukje van de weg afgelegd maar mevrouw/juffrouw heeft op het einde van de rit een antwoord op haar prangend vraagstuk.

Delende vrouwen, roepende mannen

Wat dat allemaal met het blog(gen) te maken heeft? Veel, beste lezer. De verschillende manier waarop man en vrouw met hun probleem omgaan verklaart minstens voor een deel waarom zoveel succesvolle blogs door vrouwen worden  gerund. Niet alleen zijn ze taliger, ze zijn er ook van overtuigd dat veel mensen met net dezelfde problemen kampen. Bloggende vrouwen hebben daarbij veel minder angst om wat persoonlijke elementen in de boodschap te verwerken. Gevolg? Ze delen hun verhaal met anderen (via een blog bijvoorbeeld) en staan nadien ietwat verbaasd te kijken naar de grote impact van dat persoonlijke verhaal.

Mannen zijn veel minder geïnteresseerd in dat persoonlijke verhaal. In tegenstelling tot bij vrouwen is de reis naar de oplossing voor hen ook niet zo belangrijk. Aan de meet liggen de knikkers en dat is wat echt telt. Dat heeft voor gevolg dat blogmannen vaker met kant en klare oplossingen voor de dag komen. Met verhalen die min of meer te nemen of te laten zijn. Hierdoor wordt de ruimte voor een zinvolle interactie met je lezers natuurlijk danig beperkt. En wij mannen staan op onze beurt beteuterd te kijken en vragen ons af waarom er niet meer reactie komt op het stuk waar we nochtans onze hele ziel en zaligheid hebben ingestopt.

Overigens valt dat verschil in aanpak niet alleen op bij het bloggen zelf. Ook op social media kan je een andere methodiek waarnemen. Vrouwen delen gretig interessante blogposts op Facebook en andere Twitters, kruipen in de pen voor een inhoudelijke reactie, vullen aan, geven schouderklopjes, bieden een troostende schouder aan, delen bronnen, etc… Mannen lezen leuke, leerzame blogs, genieten in stilte, schrapen de waardevolle info gulzig van het scherm, maken reclame voor zichzelf en gaan door naar het volgende item op hun to do-lijst. Mannelijke bloglezers tonen zich  daarmee dus niet direct als het meest dankbare publiek. Maken (blog)mannen het grootste deel van je doelgroep uit, dan kan je als blogger maar beter over een (nog) langere adem beschikken.

Je hoeft mij niet te geloven. En natuurlijk zullen er wel uitzonderingen zijn (die de regel bevestigen). Doe mij echter is een plezier en kijk voor de lol eens naar:

  • de verhouding man/vrouw bij je volgers op social media
  • het aantal vrouwen dat een reactie achterlaat op je blog (versus het aantal mannen)
  • het aantal mannen dat je blogs effectief deelt (versus het aantal vrouwen)
  • het aantal mannen met wie je – op het blog of in sociale media – in interactie treedt
  • het aantal reacties onder blogs met typische “vrouwentopics”
  • het aantal reacties onder blogs met typische “mannenonderwerpen”

Wat merk je?

Meer tijd of andere prioriteiten?

Statistisch gezien zal het ook wel zo zijn dat het aantal deeltijds werkende bloggers groter is bij vrouwen dan bij mannen. Waarbij ik dan gemakshalve maar even aanneem dat deeltijds werkende bloggers meer tijd hebben om zich met hun hobby bezig te houden. En zou het ook niet zo kunnen zijn dat mannen als het er echt op aankomt anders naar hun (hobby)blog kijken (het is tenslotte maar een blog) dan vrouwen (ik moet dringend wat schrijven, de lezers wachten op me)?

Doelgerichte mannen

Toch zijn er blogmannen zat die meer dan een deuk in een pak boter bloggen. Ze doen dat alleen zelden middels een persoonlijk blog. Mannelijke bloggers die zich niet in een bepaalde blogniche willen laten drukken en wat persoonlijke stukjes willen schrijven, laten zich graag columnist noemen. Ze passen daarbij erg op om toch vooral niet te persoonlijk te worden.

Onder de blogmannen zijn erg veel zakelijke bloggers te vinden. Schrijvers die bloggen om hun product, dienst of merk beter in de markt te zetten. En wat dan gezegd van al die nichebloggers? Velen onder hen zijn succesvolle blogmannen. Met een meer dan gezonde fascinatie voor alles wat met zoekmachineoptimalisatie te maken heeft, dat spreekt haast vanzelf! Het voordeel is hier dat men wat meer prestatiegericht kan bloggen en dat men zich wat kan verschuilen achter het onderwerp van zijn keuze…

Opmerkelijk is wel dat mannen er doorgaans beter in slagen hun blog hoog in de zoekmachines te parkeren. Een gevolg van de bovengenoemde doelgerichtheid, meer belangstelling voor de technische kant van SEO en het relatieve gebrek aan concurrentie? Ik vermoed het.

 Tot slot…

Ziedaar een paar redenen die zouden kunnen verklaren waarom blogs van vrouwen blijkbaar zoveel makkelijker komen bovendrijven in vergelijking met blogs geschreven door mannen. Persoonlijk heb ik geen favoriete blogmannen. Net zo min als favoriete blogmeiden, trouwens. Ik lees blogs – goede en minder goede – maar volg ze niet systematisch. En of ze nu het werk zijn van blogmannen dan wel geschreven door blogvrouwen heeft verder geen belang.

Brief aan de adverteerders van dit blog

Zemanta Related Posts ThumbnailBeste online marketing bureau, beste persagent, geachte ondernemer,

Ik heb lang getwijfeld of ik deze brief al dan niet zou schrijven, maar een en ander moet me toch even van het hart. Vooral ook omdat ik een donkerbruin vermoeden heb dat menig collega-blogger er net zo over denkt. Misschien verpest ik hiermee de markt, waarschijnlijk ondergraaf ik het vriendelijke-coöperatieve imago dat het bloggersgilde doorgaans heeft. Het zij zo.

Goed, waar gaat dit over? Sinds een tijdje krijg ik iedere maand wel een stuk of wat mailtjes met een of ander “interessant voorstel tot samenwerking met Blogtrommel.com.”

De eerste paar keer dat me zulks overkwam als blogger ging ik door mijn dak – van blijdschap. Dat hoeft niet te verbazen. Want het is een signaal dat mijn inspanningen om dit blog via SEO en social media beter vindbaar te maken duidelijk hun vruchten afwerpen. Ik blog met andere woorden een deuk in een pak boter, zoals ik altijd placht te zeggen. Trouwens, die deuk in dat pak boter is het resultaat van drie jaar werk. Het is maar dat je dat even weet.

Nu word ik regelmatig benaderd met de vraag om “mooie artikelen” op mijn blog te plaatsen of aan linkbuilding te doen “waar beide partijen beter van worden.” Dit gaat dan nog over de meer concrete samenwerkingsvoorstellen. Niet zelden blijft het allemaal erg vaag en het enige wat mij dan rest is schouderophalend een mailtje terug te sturen met de wat zielloze mededeling dat een samenwerking eventueel tot de mogelijkheden behoort.

Er waren tijden dat ik geneigd was hier gretig op in te gaan. Maar intussen ben ik me ook in de materie gaan verdiepen, natuurlijk. Ik ben er dus achter dat, als ik aan linkbuilding wil doen, dat best op een oordeelkundige manier kan gebeuren. Met inachtneming van alle regels die Google daarvoor heeft bedacht dus.

Om het even concreet te maken: een site als Blogtrommel.com heeft bitter weinig aan artikelen over obscure snel-rijk-worden methodes, hippe damesschoenen of het nieuwste materiaal om te snorkelen. Kom op zeg, jullie weten toch ook dat Google – om het nog voorzichtig uit te drukken – de grootst mogelijke moeite heeft om de relevantie daarvan te zien voor mijn blog. Mijn ranking krijgt een deuk en ook mijn lezers reageren nauwelijks op jouw input. Je bent dus geen stap verder. Waar of niet?

Overigens begrijp ik best dat jullie dagelijks tientallen, misschien wel honderden mailtjes uitsturen naar bloggers met een of andere vraag over een samenwerking. Lang niet alles kan dus via een persoonlijk 1 op 1 contact lopen, maar het helpt wel enorm als je de blogger in kwestie laat voelen dat je op zijn minst enig idee hebt van wat er zich op diens blog afspeelt. Geef dan aan wat je precies zoekt en houd daarbij vooral de lezers van mijn blog in gedachten. Zit er voor hen ook wat in?!

Eén ding is zeker: de bezoekers van dit blog zitten niet te wachten op de zoveelste brok opgewarmde marketing prietpraat (en geloof me, bloglezers/liefhebbers hebben er tegenwoordig een zesde voor; lopen er in een grote boog omheen). Ik dus ook niet. Ze willen niet geconfronteerd worden met een artikel dat rammelt aan alle kanten en verdacht veel lijkt op datgene wat ook op Wikipedia te vinden is. Ik dus ook niet.

Schrijf daarentegen wat minder steriel, met wat meer passie en met minder dollartekens in het achterhoofd en alles komt goed.

Intussen ken ik de waarde van een gastartikel, native content of advertorial op mijn blog, de waarde van zo’n link. Tot nu toe werd zulke content gratis en voor niks geplaatst. Tenminste, als de artikels in kwestie mij(n lezers) iets bijbrachten. Logisch, dit blog had/heeft een klein publiek en bovendien moest ik ervaring opdoen, de stiel leren.

Aan de adverteerders van dit blog zou ik het volgende willen zeggen: ik snap best dat het het tegenwoordig lastig is om marketingbudgetten los te peuteren. Maar laten we wel wezen: voor niks gaat de zon op. Ook al heb je vaak te doen met gepassioneerde hobbyisten. Is er dus geen budget, dan kan je simpelweg niet op de eerste rij zitten. Kom echter met iets op de proppen dat perfect in de sweet spot zit van de doelgroep van je geviseerde blog(ger), en er vallen alsnog zaken te doen voor een belachelijk kleine investering. Een investering die zich dubbel en dik terugverdient.

Als ik in zou gaan op iedere vraag om samenwerking zijn er momenten waarop ik niet meer aan bloggen toekom. Neem me dus niks kwalijk als niet alle voorstellen op gejuich en handgeklap worden onthaald. En wanneer je er niet in slaagt me naar behoren te bejegenen is het zelfs goed mogelijk dat ik je mail niet eens beantwoord.

Bovendien – en dat zou nog erger zijn – wordt het opletten dat Blogtrommel.com niet een gratis advertentiekrant wordt voor kleine en middelgrote bedrijven in Vlaanderen en Nederland. Last but not least heb ik geen zin om de markt te verstoren door alles gratis te gaan doen, terwijl bloggers die oprecht proberen van bloggen hun (bij)beroep  te maken om loon naar werken verlegen zitten.

Het laatste woord is voor de bezoeker/lezer van dit blog. Ook in de toekomst kunnen gastartikels en advertorials op Blogtrommel.com worden geplaatst, maar alleen wanneer deze site en/of zijn lezers er overduidelijk wat bij te winnen hebben. Dat is trouwens altijd de betrachting geweest hier. Het wil onder meer zeggen dat ik geen producten of diensten promoot waar ik niet achtersta, niet zelf gezien of gebruik(t) (heb). In ieder geval worden de kruimels die bij een commercieel verband eventueel van de tafel vallen integraal geïnvesteerd in het nog beter maken van het blog.

Met vriendelijke groet,

Jouw blogger

Slow blogging

Onlangs ben ik met een slow blogging-project begonnen. Slow blogging. De kans bestaat dat de term je niets zegt. En als slow blogging bij jou wel een lichtje doet branden, is het zeer goed mogelijk dat jouw lichtje een gans andere kleur heeft dan dat van je collega-blogger. Volgens mijn bescheiden mening zijn er zowat 4 kleurtjes.

Slow blogging: doelloos, vrij bloggen

Het komt er simpelweg op neer dat je de (on)geschreven regels die doorgaans met performant/succesvol bloggen in verband worden gebracht flagrant naast je neerlegt. Dus geen vast onderwerp voor je blog en geen vooropgezet plan voor je blog. Regelmatig bloggen zeg je? Als er enige regelmaat in je publiceren zit dan is dat puur toevallig. De parameters tijd, inspiratie en zin om te schrijven staan per ongeluk een paar dagen achtereen te gelijkertijd op groen. Meer hoef je er echt niet achter te zoeken.

Profiteer ervan, beste lezer, want voor hetzelfde geld treedt er morgen een radiostilte van zes weken in!

En ook het eigenlijke schrijfproces zelf kan bij slow blogging een veeg uit de pan krijgen. Ga bijvoorbeeld eens achter de computer zitten, zet de kookwekker op een minuut of 20 en tik wat je vingers je dicteren. Loopt de wekker af, druk dan op de publiceer-knop. Kijk eens wat daaruit komt?

Foto’s? Daar doen we niet aan. Dat scheelt weer een hoop gepruts met auteursrechten, opmaak, webruimte en andere bijkomstigheden.

Als blogger heb je er trouwens geen flauw idee van hoe je blog ervoor staat. Je hebt er het raden naar of je überhaupt gelezen wordt en zo ja, welke berichten populair zijn en welke minder. Er is immers Google Analytics, noch enig ander programma dat de bezoekersstromen van je blog in kaart brengt.

Slow blogging: minimalistisch bloggen

Dat begint al bij het opzet van je blog, het kiezen van je blogtheme. Kies een sjabloon en laat het vervolgens zoveel mogelijk in de standaardconfiguratie. Een minimale About-sectie en één of andere vorm van archief, zodat bezoekers worden uitgenodigd om dieper in je blog te duiken. Meer heeft de sidebar van je blog eigenlijk niet nodig. Al de rest zorgt zorgt alleen maar voor afleiding, zowel bij jezelf als bij je bezoeker.

Slow blogging: asociaal bloggen

Ook de koppeling van je blog met social media is allesbehalve vanzelfsprekend. Exit nieuwsbrief dus. Geen link naar je blog in al je social media profielen, geen gebruik van Twitter in functie van je blog en al helemaal geen doelgerichte propaganda bij ieder stuk dat op je blog verschijnt. Doelbewust op zoek gaan naar interactie met je lezer is uit den boze. Hooguit wat sporadische link-dropping als je het echt niet kan laten. Om niet helemaal als een asociale zonderling te worden afgeschilderd, kan een reactieformulier onder je blogbericht nog net. Samenwerking met andere bloggers kan wel, maar je gaat er niet zo nodig naar op zoek…

Slow blogging: bloggen met het schijt aan Google

Dus, dag Google met je Keyword Planner, dag zorgen om zoekmachine-vriendelijke url’s, dag dilemma’s rondom netjes ingedeelde categorieën. Vaarwel doelmatige linkbuilding. Ook hoef je je niet meer het hoofd te breken over duplicate content en thin content. Je geeft immers geen sikkepit om de Google-rankings van je blog. Het publiek dat mondjesmaat naar je blog toe komt vindt je blog haast per ongeluk. En zo is het goed.

Slow blogging: plezierig en efficiënter bloggen

Tot zover de vier pijlers van slow blogging. Of het ook wat voor jou is hangt ook af van welk soort blogger je bent. Mocht je hiermee aan de slag willen gaan dan ben je uiteraard niet verplicht de zaken zover door te trekken als hierboven beschreven staat. Dat is een beetje een karikatuur bedoeld om de blogger anno nu een spiegel voor te houden.

Uitgekeken.com steunt op deze principes. In theorie kan dat blog nooit zo succesvol worden. Of het in de praktijk ook zo zal uitdraaien, wil ik in de komende tijd uitzoeken. Desalniettemin staat nu al vast dat ik blog met een pak minder “druk op de schouders.” Het voelt eigenlijk wel heel prettig en het slow blogging zorgt er ook voor dat er allemaal een stuk minder tijd in gaat zitten. Al moet ik meteen toegeven dat laatste veel te maken heeft met het gekozen concept. Alleen zo kon ik er een tweede blog bijnemen (wat ik al zo lang wou).

Uitgekeken.com, zeg je? Dat is vooral een pretentieloze en uiterst persoonlijke selectie uit het gigantische aanbod op Youtube. Voor de gelegenheid voorzien van mijn commentaar. Doch, anders dan hierboven beschreven is hier wel Google Analytics ingesteld. Dat is een toegeving.

Ik ben vooral benieuwd hoe een en ander mee op iets langere termijn zal bevallen: zal ik mijn ambitie kunnen intomen? Zal ik kunnen weerstaan aan de druk om het blog beter te maken? Zal ik het blog na verloop van tijd het blog weer beginnen te promoten volgens de regels van de kunst? Zal ik mettertijd anders tegen het bloggen gaan aankijken?