Zemanta Related Posts ThumbnailDat bloggen, het blijft een vreemd fenomeen.

Pakweg het eerste levensjaar van je blog blijft het al bij al ploeteren in eenzaamheid: je blogt – enkele meestal uit niets komende hoogtepunten niet te na gesproken – voor drie man en een paardenkop*, en ook in je offline omgeving snapt geen hond iets van dit zo verslavende tijdverdrijf. Niet dat jij als blogger de zaken wel helder ziet, maar wat geeft het! Jij hebt een hoger doel: jij gaat jezelf in no time een expertstatus bijeen bloggen.

Goedbedoeld amateuristisch enthousiasme

In theorie kan iedere ongeletterde amateur iets online zetten dat voor “content” moet doorgaan en er een dikke hit mee scoren.  Dus dat moet jou toch ook wel lukken?

Zelf ben je overtuigd van het feit dat je echt wel meer dan twee goedlopende zinnen achter elkaar kan zetten. En je doet het nog graag ook! Dus zo’n blog, dat flik je wel even. Weet jij veel hoeveel mensen zichzelf net zo zien. Weet jij veel hoe weinig mensen zitten te wachten op prachtig geconstrueerde volzinnen. Weet jij veel hoe verwend en gehaast een doorsnee bezoeker is. Weet jij veel hoe weinig je op het net kunt beginnen met datgene wat je docent Nederlands slechts met veel pijn en moeite (van beide kanten) je heeft bijgebracht.

De bezoekersstatistieken blijven angstwekkend vlak en dus volgen maanden van gefrustreerd zoeken en tasten, kijken en lurken, imiteren en proberen, experimenteren en heruitvinden, vallen en opstaan.

20% schrijven

Er gaat wat tijd overheen eer de bezoekersstatistieken van je blog structureel een opgaande beweging vertonen. Opvallend: het is ongeveer de tijd die je als blogger nodig hebt om te beseffen dat je scherpe pen voor amper 20% van je blogsucces tekent. En de overige 80% dan? Dat zit ‘m in ander ploeterwerk dat soms weinig met bloggen te maken heeft. Heb je een blog van betekenis, dan is de kans groot dat je ook wel wat kaas hebt gegeten van psychologie, grafische vormgeving, computers, marketing, groepsdynamica, trendwatching, kalligrafie, onderzoeksjournalistiek, copywriting, statistiek, verkoop, public relations, time management, SEO, diplomatie en mediacultuur.

Daar is ‘ie dan: de “expertstatus”

Gelukkig heb je net op tijd door dat die expertstatus geen doel op zich is.  Jezelf naar een expertstatus bloggen, dat doe je niet bewust. Op een gegeven moment draai je je om en merk je dat je een deuk in een pakje boter hebt geblogd. En dat anderen je om die deuk een expertstatus aanmeten.

Bizar eigenlijk. Je kijkt naar blogs en hun eigenaars, je vormt er je een mening over, kijkt hoe het beter kan, gaat op onderzoek uit, schrijft er stukjes over en voor je er erg in hebt staat je blog te boek als een gespecialiseerde website. Een inspiratiebron waarvan sommigen zeggen er niet (meer) omheen te kunnen.

Allways Mr Nice Guy?

Eén en ander streelt je ego als blogger (laat me daar vooral niet flauw over doen), en – naast de vele voordelen (de deur gaat al eens wat makkelijker open) – brengt het ook een aantal vermeende verplichtingen en dito verwachtingen met zich mee. Op zich niet zo erg: zo kan je tenminste je eigen algemene voorwaarden opstellen zonder echt pedant over te komen.

En zo wordt het alsmaar lastiger om altijd en overal de mr. Nice Guy uit te hangen…

De gespecialiseerde website wordt nog steeds gemaakt door die amateur vol goede bedoelingen, wiens eerste opdracht het is zichzelf kostelijk te amuseren. Het is maar dat je dat even weet.

Het is dus niet aan mij om te gaan voorschrijven welke richting blogs uit zouden moeten of hoe ze eruit moeten zien. Bang als ik ben om jullie het plezier van het bloggen te ontnemen…

Meelifters

Nog zo’n teken aan de wand: iedereen wil van alles, en elkeen heeft wel zijn gegronde redenen om mee te surfen op het succes(je) dat in wezen nog steeds een hobbyproject is. Een gastbijdrage hier, een gratis advies daar, een korte blogtip ginder, een brokje commercieel geïnspireerde content her, een vraag om een strategisch geplaatste link der.

En vrijwel meteen staat de vrijblijvendheid van je project onder druk. Er ontstaat haast per direct een gevecht in regel met als inzet je integriteit als blogger.

Slechts een handvol bloggers is zich van dit alles vanaf dag één bewust. En dat is maar beter zo. Die onwetendheid bij starters zorgt naast minimale miskleunen en fenomenale fiasco’s op gezette tijden ook voor een frisse wind doorheen het blogwereldje.

 


*= een erg klein publiek