Wat moeten hobbybloggers met AVG en privacyverklaring?

Laatste update: 23/05/2018

Grote ongerustheid en trammelant in blogland dezer dagen. Op 25 mei 2018 treedt de nieuwe Europese privacywet in voege. De wet – in het Nederlands bekend als Algemene Verordening Gegevensbescherming (AVG), GDPR in het Engels – geldt voor iedereen die op een of andere manier persoonlijke gegevens wil of moet bewaren. Maar moet ook de kleine hobbyblogger nu echt aan de gang met AVG en privacyverklaring?

Het schijt aan AVG/GDPR?

En om maar meteen die vraag te beantwoorden: ja, in de praktijk moet zelfs de kleine hobbyblogger zich aan de AVG houden. Want zelfs de doorsnee hobbyblogger houdt persoonsgegevens bij. Al was het maar omdat er bezoekersstatistieken worden bijgehouden (IP-adressen) en er de mogelijkheid is om reacties achter te laten onder je blogs (namen en e-mailadressen).

Kunnen AVG en privacyverklaring je gestolen worden en wil je toch blijven bloggen? Dan heb je nu in ieder geval het perfecte excuus gevonden om de reactiemogelijkheid onder je artikels voorgoed uit te schakelen. Om dezelfde reden zul je dan ook moeten stoppen met het verzamelen van bezoekersstatistieken voor je blog. Je kan je wel de vraag stellen wat de fun van het bloggen dan nog is.. Maar goed, het kan!

Ook voor bloggers met een gratis blog?

Moet je ook aan de AVG voldoen als je bijvoorbeeld op WordPress.com of Blogger.com blogt? Voor zover ik dat nu kan zien geldt de AVG ook in dat geval. Immers, ook hier kan je reacties toestaan (en dus namen en mailadressen verzamelen) Bovendien worden ook hier statistieken bijgehouden (IP-adressen). En tot slot kunnen mensen zich soms inschrijven om je blog te volgen.

Op WordPress.com worden de stats bijgehouden via Jetpack. IP-adressen worden maximaal 28 dagen bewaard.

Hooguit kan je je als blogger wat makkelijker verschuilen achter de privacyvoorwaarden van de aanbieder van je gratis blog. Door met hen in zee te gaan onderschrijf je ook hun voorwaarden.

Je kan er wel van op aan dat de kans relatief klein is dat er wat misloopt met de bewaarde gegevens. Dergelijk grote jongens kunnen het zich immers niet permitteren om laks om te gaan met (de beveiliging van) data. Het is echter zonneklaar dat jij als gebruiker uiteindelijk verantwoordelijk blijft voor wat er op je site gebeurt.

Ook al heb je een gratis blog, ik zou je sowieso aanraden om een privacyverklaring te maken. Al was het maar omdat je doorsnee lezer/gebruiker geen onderscheid maakt tussen een blog op een eigen domein en een gratis blog. Voor hen zijn het allemaal websites.

Wel is het waarschijnlijk dat je privacyverklaring hier wat korter kan. Zeker als je je enkel beperkt tot de mogelijkheden en functionaliteiten die je door de provider worden aangeboden.




Wat zijn persoonsgegevens?

Misschien denk je: “Ach, ik blog gewoon voor mijn plezier, mijn blog is geen onderneming en ik verzamel geen gevoelige gegevens.”

Echter, zodra het je menens is met je blog en zodra je een vorm van interactie met je lezer wil komt AVG/GDPR om de hoek kijken.

Wat wordt er precies verstaan onder (gevoelige) persoonsgegevens?

  • namen
  • geboortedata
  • adresgegevens
  • mailadressen
  • telefoon- en GSM-nummers
  • IP-adressen

Eigenlijk is elk brokje info dat je kan terugleiden tot een persoon gevoelige informatie.

Verder kijken dan je neus lang is

Het stopt immers niet bij de in het oog springende dingen die op je blog zelf gebeuren. Ik had het al over het meten van je blogstats. Maar wat gedacht van de mogelijkheid voor je lezer om zich te abonneren op je blog, of zich in te schrijven op een eventuele nieuwsbrief? En oh ja, als je een winactie organiseert moet je vroeg of laat toch wat persoonsgegevens hebben om een en ander vlot te laten verlopen.

Waar het om gaat is dat niet alleen jij als blogger toegang hebt tot persoonsgegevens van je bezoeker. Ook partijen die instaan voor de goede werking van je blog kunnen in theorie aan die informatie. WordPress, je hostingprovider,  je affiliatepartners, je e-mailprovider, bepaalde plugins, you name it.

Met deze derde partijen sluit je trouwens een verwerkersovereenkomst. Daarin maak je dan afspraken over het zorgvuldig omspringen met de door jou verzamelde gegevens. Bij grote bedrijven zit deze verwerkersovereenkomst vaak vervat in de algemene voorwaarden.

Dus het is verstandig om vooraf eerst even te kijken:

  • welke informatie je zoal bij bijhoudt in functie van je blog
  • hoe en waar je die gegevens bewaart
  • of je voor het bewaren en beveiligen van die informatie een beroep doet op externe diensten (en welke dat dan zijn)

Wat is een privacyverklaring?

Heel eenvoudig: in de privacyverklaring geef je aan wat je doet om de hoe je omgaat met gegevens die je lezers en bezoekers eventueel achterlaten op je blog. Het document moet makkelijk vindbaar zijn op je site. Daarnaast moet de privacyverklaring ook nog in een toegankelijke taal (aangepast aan je doelpubliek) zijn opgesteld.

Wat moet er in de privacyverklaring van je blog?

Dat hangt natuurlijk ook af van jouw persoonlijke situatie. Je kan er een uitgebreid document van maken of het juist heel beknopt houden.

De privacyverklaring moet aangeven:

  • (contactgegevens van) de eigenaar van het blog
  • (contactgegevens van) de persoon die verantwoordelijk is voor de gegevensverwerking op je site
  • welke persoonsgegevens je verzamelt in functie van je blog
  • waarom je deze gegevens precies gebruikt (waarom je ze nodig hebt)
  • hoelang je ze desgevallend bewaart
  • hoe je ze beveiligt (wat je doet om te vermijden dat ze in handen van derden komen)

En dan we er nog niet, want je moet ook nog melden dat:

  • je lezers en bezoekers het recht hebben om de info die jij over hen hebt bewaard desgevraagd in te zien
  • men je eventueel kan verzoeken om de gegevens te wijzigen of definitief uit je systeem te halen (en hoe dat dan het best kan gebeuren)

Tot slot zou ik – puur omwille van de transparantie – melding maken van de derde partijen/online dienstverleners die je helpen met de administratie om en rond je blog.

En in het geval van datalekken moet je uiteraard:

Het is tot slot goed om in het achterhoofd te houden dat zo’n privacyverklaring voor je blog niet iets is dat je één keer opstelt om daarna nooit meer naar om te kijken. Immers, ga je in de loop der tijd bijvoorbeeld anders om met reacties, of je gaat met andere partijen samenwerken, of je houdt de gegevens toch langer bij dan eerst afgesproken, dan moet je privacyverklaring worden aangepast.

AVG en privacyverklaring voor bloggers?

Een hele boterham, niet? Zie je het niet zitten om je privacyverklaring zelf in elkaar te knutselen dan kan je altijd nog je toevlucht nemen tot tools zoals de privacyverklaring generator. Maar of dat nou wel zo verstandig is? Je privacyverklaring dient immers in een toegankelijke taal geschreven te zijn. En het heeft bovendien voordelen als je zelf iedere letter van je privacyverklaring begrijpt. Is dat het geval als je zo’n gestandaardiseerd document gebruikt? Om diezelfde reden zou ik ook niet zomaar de privacyverklaring van een collega-blogger overnemen.

Ik weet niet hoe het met jou zit, maar ik vrees de dag dat een bezoeker op me toe zal stappen met de vraag of ik zijn gegevens uit mijn ecosysteem wil halen. Hoe kan ik trouwens controleren of die bezoeker inderdaad diegene is die hij beweert te zijn? Identiteitsbewijs vragen? Dat is pas schending van de privacy!

Update: WordPress en AVG/GDPR

Voor een deel van de hierboven aangehaalde problemen is een oplossing in zicht. Tenminste als je blogt via WordPress.org.

Volgens ingelichte bronnen is WordPress momenteel hard aan het werk om het gebruik van het cms aan te passen aan de nieuwe Europese privacywet. Zo zal de nieuwste versie van WordPress (4.9.6.)  waarschijnlijk voorzien zijn van een paar handige tools om het je makkelijker te maken om aan de regels te voldoen. Dan moet je onder meer denken aan:

  • een speciale sectie die alle AVG-toestanden bundelt
  • een (Engelstalige) tool voor het aanmaken en instellen van je privacyverklaring
  • tools om gegevens van gebruikers te managen
  • mogelijkheden om verzoeken om wijzigingen/verwijdering van persoonlijke gegevens te beheren en af te handelen
  • tools gebruikersgegevens na verloop van tijd te wissen

Zelf heb ik het nog niet kunnen uitproberen, maar dit lijkt op iets waar veel bloggers op zitten te wachten, dunkt me.

Opgelet: ga nu niet gelijk die nieuwste WordPress-versie installeren. Het gaat hier namelijk om een testversie. Wacht liever op de officiële release.

Wie meer wil weten over dit onderwerp kan op maandag 7 mei 2018 terecht op Twitter tussen 20 en 21 uur. Het centrale thema tijdens deze #blogpraat? AVG en privacyverklaring voor bloggers!

Uitzending gemist? Geen nood! Op de site van Blogpraat vind je het volledige transcript van de chat.


Meer van dat?

Iemand kopieert je blog. Wat nu?

Ja, iemand kopieert je blog, vroeg of laat. Al dan niet integraal. Als blogger kan je daar zowat vergif op innemen. Een fenomeen dat trouwens alleen maar kan toenemen naarmate je blog “belangrijker” wordt. Maar of dat eigenlijk wel zo erg is?

Voor alle duidelijkheid: blogs en artikelen kopiëren, het kan niet en het mag niet. En dus mag je er als blogger best wel wat van zeggen wanneer iemand er zonder jouw toestemming met jouw stuk(ken) vandoor gaat. Een vriendelijk mailtje met de mededeling dat je blog onder het auteursrecht vallen, een vraag tot verwijzing naar je blog of de verwijdering van de gewraakte inhoud kan al veel verhelpen.

Het heeft hoe dan ook weinig zin om desgevallend een loopgravenoorlog te beginnen. Zonde van de kostbare tijd en dito energie. En wel hierom:

Iemand kopieert je blog. Wees daar blij om!

Tuurlijk is het balen wanneer je merkt dat iemand ander munt (probeert) te slaan uit jouw harde werk. Anderzijds, twee dingen komen wel vast te staan:

  • je blog wordt naar alle waarschijnlijkheid gelezen
  • je blog heeft blijkbaar echte fans

Dat zegt toch wat? Men moet toch werkelijk oliedom zijn om iets te gaan kopiëren dat waardeloos is?! Blijkbaar doe je dan toch iets goed! Je lacht (groen), maar heel wat van je collega-bloggers zitten hierover in onzekerheid. Ik wil nog net niet zover gaan dat ik je zou feliciteren met het feit dat iemand je blog kopieert.

Na-apers en copycats halen je nooit in…

Bloggers die content stelen lopen haast per definitie altijd achter de feiten aan. Ze kunnen dan ook hooguit even goed worden als het origineel. Nooit beter! En tenslotte vallen imitators eerder vroeg dan laat door de mand.

maar je laten inspireren is niet verboden

Een spelletje Copy Paste kan niet door de beugel, maar het is niet verboden om je te laten inspireren door anderen. En dan is de vraag waar precies de scheidslijn ligt tussen je heel erg laten inspireren door die andere en regelrecht kopiëren… Het is alleen te hopen dat diegene die het in het hoofd haalt (een stuk) content van je te jatten op zijn minst de moeite neemt er zijn eigen ding mee te doen.

Google maakt het onderscheid tussen de kopie en het origineel

Voor zijn zoekresultaten wil Google alleen de beste, unieke content. Vroeger kon de copycat nog wel eens een goeie positie in Google veroveren, tegenwoordig slaagt men er steeds beter en sneller in de na-aper te ontmaskeren. En als dat gebeurt neemt Google echt wel drastische maatregelen.

Goed om weten in dit verband is dat Google zich niet zo makkelijk meer om de tuin laat leiden. Je moet een artikel al heel grondig herwerken om niet het risico te lopen dat je gestraft wordt voor het maken van duplicate content. Simpel enkele woorden aanpassen is geen optie. Pakweg een tekst vertalen en dan op jouw site zetten kan ook niet.

Dus, iemand kopieert je blog? “So what!” zou ik bijna durven zeggen! Het mag niet en het is erg sneu. Voor de vermaledijde imitator welteverstaan. Ik zou niet te veel wakker liggen over het feit dat je zou kunnen gekopieerd worden. Bloggen is zo al lastig genoeg! Het hoort jammer genoeg ook een beetje bij het internetgebeuren.

Ga nu! Je moet immers de copycat voorblijven…

Foto: Morguefile.com

Welke afbeeldingen gebruiken voor je blog?

Beeldmateriaal voor je blog kiezen

Beeldmateriaal voor je blog kiezen

Gebruik beeldmateriaal in je blog en het wordt meteen een stuk aantrekkelijker voor je lezer. Het liefst maak je die plaatjes natuurlijk zelf, en als dat niet kan dan moet je ze legaal van het internet zien te plukken. Maar welke afbeeldingen gebruiken voor je blog, dan? In deze gastblog legt Charlotte Meindersma (Charlotte’s law) uit wat je mogelijkheden zijn.

Bij een blog hoort beeld. Dat maakt het lezen makkelijker en leuker en kan er zelfs voor zorgen dat je beter gevonden wordt. Maar welk beeld mag je gebruiken?

Auteursrecht

Op bijna alle beelden rust auteursrecht. Ga daar maar vanuit. De maker/auteursrechthebbende van dat beeld in in de eerste plaats de persoon die mag bepalen of het beeld door een ander gebruikt mag worden. Je hebt dus toestemming nodig. Behalve als er uitzonderingen van toepassing zijn.

Beelden bewerken

Een groot misverstand is dat je beelden mag bewerken en ze dan geen auteursrecht meer zouden hebben. Dat is niet waar. Het bewerken van een beeld kan verminking betekenen. Daarvoor kunnen auteursrechthebbenden extra schadevergoeding vragen. Bewerk beelden dus nooit, tenzij je daar expliciet toestemming voor hebt.

Naamsvermelding

Nog een misverstand is dat je beelden mag gebruiken, zolang je er maar een naam of bron bij noemt. Ook dat is niet waar. Naamsvermelding op zich, is nooit voldoende. Er is altijd nog toestemming nodig of bijvoorbeeld een uitzondering, zoals het citaatrecht. Dus al heb je toestemming of al kun je gebruik maken van een uitzondering, plaats nog steeds de naam bij het beeld. Niet alleen een verplichting, maar ook wel zo vriendelijk naar de maker toe, die tenslotte tijd (en geld) heeft geïnvesteerd in het maken van dat beeld.

Creative Commons

Sommige makers geven vooraf toestemming voor gratis gebruik van de beelden, door het beeld een creative commons licentie mee te geven.

http://www.charlotteslaw.nl/2013/07/auteursrecht-creative-commons/

Let erop dat je de juiste licentie kiest! Je kunt beelden met een creative commons licentie gemakkelijk vinden met Google Advanced Search of bijvoorbeeld via Photopin of Compfight. De laatste twee sites doorzoeken Flickr. Ook 500px, een fotosite, werkt met creative commons, maar de fotografen die van dit platform gebruikmaken geven minder vaak een bruikbare licentie. Binnenkort komen op de website van Creative Commons ook beelden te staan die gratis te gebruiken zijn.

Creative Commons CC0

Creative Commons kent ook de zogenaamde CC0 licentie. Dit staat gelijk aan publiek domein.

http://www.charlotteslaw.nl/2014/06/auteursrecht-en-het-publiek-domein/

Het probleem is dat we in de EU niet zelf er voor kunnen kiezen werken in het publiek domein te brengen. In de VS kan dat wel.

Sites als Gratisography, Death to Stock en Unsplash maken hier dankbaar gebruik van. Je kunt via hen aan gratis beelden komen, waarbij je meestal zelfs niet aan naamsvermelding hoeft te doen. Je mag de beelden ook bewerken.

Citaat

Een van de belangrijkste uitzonderingen op het auteursrecht is het citaatrecht. Kun je een beeld als citaat gebruiken, heb je geen toestemming van de maker meer nodig. Wel blijft naamsvermelding vereist.

Voor iets een citaat is, moet je aan verschillende eisen voldoen. Een plaatje bij een praatje is niet voldoende.

http://www.charlotteslaw.nl/2013/06/auteursrecht-citaat/

  1. Allereerst is iets pas een citaat wanneer je slechts een deel gebruikt. Dat is bij beeld natuurlijk wat lastig. Je mag in elk geval geen hele series gebruiken en het beeld niet groter uploaden dan nodig. Je mag dus wel een heel beeld gebruiken. Het is een fabel dat door gebruik van een thumbnail of het croppen van beeld, je het beeld wel zou mogen gebruiken, terwijl het niet aan de verdere vereisten van een citaat voldoet.
  2. Als je een beeld als citaat wil gebruiken, moet het beeld wel al rechtmatig openbaar gemaakt zijn. Het beeld mag dus niet achter een een slotje of wachtwoord staan of anderszins niet-openbaar privé beeld zijn. Ook mag je geen beelden gebruiken die misschien door een ander wel openbaar gemaakt zijn, maar nooit openbaar gemaakt hadden mogen worden.
  3. Vervolgens moet het proportioneel zijn. Het citaat moet in verhouding staan tot het werk waar je het in gebruikt. Een blog maken met alleen 1 beeld en een titel en/of onderschrift is dus niet voldoende. Het beeld moet echt weer in een groter geheel staan. Alsof het weer als citaat uit jouw blogpost gehaald zou kunnen worden, zeg maar.
  4. Vervolgens moet je citaat ook relevant zijn. Het moet passen binnen het doel of de context van je blogpost. Het mag geen plaatje bij een praatje zijn. Je gebruikt het citaat om iets te verduidelijken. Bijvoorbeeld een still uit een film, omdat je iets over die film wil vertellen of een foto van een product, omdat je je mening over dat product wil geven.
  5. Je mag geen persoonlijkheidsrechten schenden. Dat wil zeggen dat je onder meer het beeld niet mag bewerken of aanpassen en niet een andere naam dan die van de maker bij het beeld mag plaatsen. Je mag dus ook niet het watermerk van je eigen blog in het beeld plaatsen. Daarmee doe je tenslotte net alsof het je eigen beeld is, terwijl dat niet zo is.
  6. NAAMSVERMELDING! Als je een beeld als citaat gebruikt, vergeet dan absoluut de naamsvermelding niet. Alleen het woord bron met daarachter een linkje is absoluut niet voldoende. Dan nog liever een naam zonder link (volgens de regels in elk geval, wellicht dat de maker van het werk er anders over denkt)

Social Media en Pinterest

Beelden gevonden? Via Google, Social Media of Pinterest? Het zorgt niet voor een uitzondering op bovenstaande regels. Ook niet als je de maker niet meteen kunt vinden. De foto in de Google zoekbalk plaatsen zorgt ervoor dat je kunt vinden waar de foto nog meer geplaatst is, waarmee je vaak ook de oorspronkelijke bron kunt vinden. Kost misschien wat meer moeite, maar zul je toch moeten doen. Je mag ook nooit Google, Pinterest of een andere site als bron noemen, als dit niet naar de maker verwijst.

Welke afbeeldingen gebruiken voor je blog? Kijk op onderstaande infographic om te zien wat je mogelijkheden zijn. Wil je meer informatie bezoek dan zeker Charlotte’s law.

Infographic: Mag ik dit beeld gebruiken?

Bron: Charlotteslaw.nl

photo credit: Hossein Ghodsi via photopin cc

Geen commerciële activiteiten op een gratis blogplatform?

activiteiten op een gratis blogplatform

Voor veel bloggers is het een droom om via hun blog een zakcentje bij te verdienen. Als je blogt via Blogspot.com of WordPress.com heb je hierin minder vrijheid dan wanneer je blogt op een eigen domein. Maar zelfs dan blijft het opletten. Charlotte (Charlotteslaw.nl) legt uit.

Als je gebruik maakt van een gratis blogplatform, mag je er dan geen commerciële activiteiten uitoefenen? En zo ja, waar ligt dan de grens – wat is commercieel?

Voorwaarden van de blogplatformen

Blogger

Blogger, de blogservice van Google, mag je wel commercieel inzetten. Zelfs bedrijven mogen het inzetten. Hier zitten geen restricties aan.

Het blogplatform commercieel inzetten, kan echter wel gevolgen hebben voor je Google ranking. Bovendien zal dat eerder opvallen, omdat Blogger een service van Google is. Advertenties plaatsen zal geen probleem zijn, maar Google houdt niet zo van betaalde content (native advertising, advertorials of welke naam je het beestje ook wilt geven)

WordPress.com

Het open source platform wordpress.com staat niet alle soorten content toe. Bedrijven mogen het platform gerust commercieel gebruiken. Wat echter niet mag, zijn blogs of sites die uitsluitend zijn geschreven voor de hogere ranking in Google of een andere zoek-site. De blogs moeten geschreven worden voor mensen, niet voor machines. Je mag daarom ook geen ‘affiliate blog’ bouwen op wordpress. Ofwel: geen blog met uitsluitend affiliate links om zo geld te verdienen. Een enkele link is natuurlijk geen probleem, maar een blog vol affiliate links mag niet. Dat komt omdat er organisaties zijn die op die manier, als een soort piramide-systeem, geld proberen te verdienen.

Verder zijn heel veel andere soorten van illegale content niet toegestaan, maar dat heeft niets met een commercieel blog te maken.

Overigens mag wordpress.com wel zelf een wordpress advertentie op jouw blog plaatsen. Tsja, een gratis platform he. Ze moeten het ergens van betalen.

Wat de wet zegt over commerciële blogs?

http://www.charlotteslaw.nl/2014/08/summer-school-blogs-en-reclame/

Op Europees niveau zijn er afspraken gemaakt over reclame en (on)eerlijke handelspraktijken. Dit wil grofweg zeggen dat adverteerders altijd eerlijk moeten zijn. Ook als ze via iemand anders adverteren, zoals door een advertorial op een blog van een ander.

Een klassieke advertentie is van zichzelf al wel duidelijk. Iedereen ziet dat het een advertentie is. Daar hoef je niets aan te doen. Zolang de adverteerder maar geen onjuiste beweringen doet in die advertentie.

Advertorials zijn lastiger. Het is betaalde content, ofwel native advertising. Daarvan is niet altijd duidelijk dat het een reclame-uiting is. Dat zul je dus expliciet moeten maken. Bijvoorbeeld door onder het blog te melden namens wie de blogpost is geschreven.

Datzelfde geldt voor blogs die geschreven worden over producten die gratis toegezonden werden. Ook al werd er misschien niet aangestuurd op een (positieve) review, het feit dat je de producten gratis hebt ontvangen, kan je mening al beïnvloeden. Daarom moet je op zijn minst melden dat je het product gratis hebt ontvangen.

Tot zover deze tweede gastblog van Charlotte. Bezoek zeker haar blog als je op zoek bent naar praktische informatie over informatierecht (op het internet).

Als ik deze gastblog zo lees vallen er voor mij toch wat verassingen uit de kast. Niet alleen kan men probleemloos geld verdienen aan je gratis blog (het is bijvoorbeeld erg makkelijk om op Blogspot.com Google Adsense te gebruiken), ook regelrechte commercie is toegestaan. Je zakelijk blog op een gratis platform? Het kàn wel, maar of het ook echt verstandig is? Niet echt! Het lijkt me nu eenmaal niet zo slim om niet 100% de beschikking te hebben over je bedrijfsblog. Op die paar tientjes per jaar voor een domeinnaam en bijbehorende hosting zal het toch niet aankomen?

 

photo credit: FotoDB.de via photopin cc

Bloggen op een extern platform: wie is aansprakelijk?

Bloggen op een extern platform, het is leuk, snel en vooral gratis. Er zitten echter ook addertjes onder het gras. In deze gastblog vertelt Charlotte (Charlotteslaw.nl) hoe die addertjes er precies uitzien. Als juriste neemt ze ons even mee doorheen enkele belangrijke bepalingen die uit de kleine lettertjes te halen vallen.

Je gaat bloggen. Het liefst op een gratis platform zoals wordpress.com of blogger.com. Dat is namelijk snel. Blogger is bovendien van Google, dus zou het extra goed zijn voor je vindbaarheid in Google. Maar wie is dan de eigenaar van de content en wie is verantwoordelijk en aansprakelijk voor deze content?

Voorwaarden van de platformen

WordPress: http://en.wordpress.com/tos/

wordpress.com vraagt niet meer dan nodig:

“a world-wide, royalty-free, and non-exclusive license to reproduce, modify, adapt and publish the Content solely for the purpose of displaying, distributing and promoting your blog”

Vergelijkbare bepalingen kom je ook op social media platformen tegen. Dit is nodig, omdat verandering in de code ook een verandering in de content betekent. En opslaan zorgt voor een verveelvoudiging. Je begrijpt het idee. WordPress voegt daar expliciet aan toe dat het alleen ten behoeve van de publicatie, distributie en promotie van je blog is.

Daarnaast ben je volgens WordPress zelf verantwoordelijk voor de content die je op hun site plaatst. Niet gek, want WordPress verzorgt alleen een kader en controleert de inhoud niet. Ze hebben zelfs een lijst opgenomen met welke content niet is toegestaan. Niets bijzonders, maar wel zo handig en verstandig van ze dat ze dit doen.

Blogger: http://www.google.com/intl/en/policies/terms/

Blogger is van Google. Hier zul je verstrikt raken in het web van voorwaarden en policies die Google heeft. Er zijn geen aparte voorwaarden voor Blogger. Voor Blogger gelden dus dezelfde voorwaarden als voor bijvoorbeeld je Google+ account. De licentie die je aan Google geeft gaat veel verder dan wat wordpress vraagt:

“a worldwide license to use, host, store, reproduce, modify, create derivative works (such as those resulting from translations, adaptations or other changes we make so that your content works better with our Services), communicate, publish, publicly perform, publicly display and distribute such content. The rights you grant in this license are for the limited purpose of operating, promoting, and improving our Services, and to develop new ones. This license continues even if you stop using our Services”

Niet gek, want Google is geen open source, maar een commercieel bedrijf. Je blijft wel rechthebbende van je eigen content en je geeft dus geen licentie aan derden buiten Google om jouw content te gebruiken.

Google schreeuwt, zoals dat in de VS gebruikelijk is, dat zij niet aansprakelijk zijn voor de content of voor wat zij met de content doen. Ook hier grotendeels niet gek, omdat zij simpelweg het kader bieden. Voor wat er niet op je blog mag komen te staan, hebben ze overigens wel aparte regels gemaakt:

https://www.blogger.com/content.g?hl=en

De maker is auteursrechthebbende

Je geeft je auteursrecht dus niet op aan een van deze platformen. Je blijft zelf dus rechthebbende (eigenaar) van je content. Dat kan ook niet anders, aangezien je auteursrecht alleen over kunt dragen door middel van een akte. Dat is een ondertekend geschrift met een natte handtekening. Ofwel: pen op papier. Daar is geen sprake van.

Als auteursrechthebbende ben je in eerste instantie de enige die mag bepalen wat er met jouw werk (jouw content) gebeurt. Of deze openbaar gemaakt (gepubliceerd) mag worden en of het verveelvoudigd (gekopieerd en/of aangepast) mag worden. Je geeft gedeeltelijk dus wel een licentie aan het platform om dit te mogen doen. Hiermee heb je echter nog geen recht aan derden gegeven om openbaar te maken of te verveelvoudigen.

Let op: Tumblr is een uitzondering. Het is weliswaar een blogplatform, maar ook een social media kanaal. Het voorziet in de mogelijkheid om content binnen Tumblr te delen. Dat mogen mensen dus ook doen. Zolang de content maar niet van Tumblr gehaald wordt.

Derden zullen expliciet jouw toestemming moeten hebben om jouw content (tekst of beeld) te mogen gebruiken. Dus om jouw content te mogen publiceren, kopiëren, wijzigen, etc.

Deze toestemming kun je zelf vooraf geven door gebruik te maken van Creative Commons of door een standaard licentie op je website te plaatsen. Daarnaast kunnen derden gebruik maken van wettelijke uitzonderingen, zoals het citaatrecht of parodierecht.

Je bent rechthebbende en geeft een licentie

De platformen krijgen dus niet het auteursrecht. Jij blijft zelf rechthebbende. Je geeft de platformen wel een licentie, zodat jouw content überhaupt op het platform gepubliceerd kan worden. Je blijft zelf verantwoordelijk voor jouw content. Zelfs als het platform er in eerste instantie op aangesproken zal worden, zullen ze de content verwijderen en de schadevergoeding claim aan jou doorspelen.

Je blijft zelf auteursrechthebbende en mag dus zelf bepalen wat derden met jouw content mogen, behoudens uitzonderingen uit de wet.

Tot zover deze (eerste) gastblog verzorgt door Charlotte. Heb je vragen omtrent het informatierecht, bezoek dan zeker het blog van Charlotte’s law. Er is een schat aan bruikbare en heldere informatie te vinden. Het juridische jargon wordt er zo veel mogelijk achterwege gelaten. Een must voor bloggers, internetondernemingen en andere webcreatievelingen!

Gratis bloggen heeft een prijs

Gratis bloggenHet is mij lange tijd onduidelijk geweest wat nu eigenlijk het voordeel is van het bloggen op een eigen domein.  Voor een hobbybloger als ik maakte de argumenten als “Het is meer je eigen ding” en “Het staat professioneler” niet bijster veel indruk op me. Ik zag de bloggende hobbyisten op hun eigen domein vaak als snoevers die veel te hard hun best deden om zich het aura van (web)schrijver aan te meten. Snoevers met geld teveel bovendien! 🙂

In een eerder stuk schreef ik al uitvoerig over de pro’s van gratis bloggen, maar ook waarom ik uiteindelijk toch ben overgestapt op een eigen domein.

Ik repte toen met geen woord over de misschien wel allerbelangrijkste reden voor het overstappen op een eigen domein: 

Als je gratis blogt ben je strikt juridisch gezien niet eens eigenaar van je eigen content!

Ja, je leest het goed: jij maakt een gratis blog aan bij Blogger of WordPress(.com), maakt spetterende content, draagt er de volle verantwoordelijkheid voor, maar het is de blogprovider die eigenaar blijft van jouw creativiteit. Maar als er ooit iets mee gebeurt kan je als blogger niet eens verhaal halen.

Hoe erg dat is mag elkeen voor zichzelf uitmaken. Voor mij persoonlijk voelt het toch een beetje aan als een parkeerplaatsuitbater die je aanbiedt je auto gratis te stallen voor de duur van je reis, maar in ruil daarvoor zich het recht toekent om (buiten jouw medeweten) zo nu en dan eens met je auto te gaan joy-riden.

Als Google (of WordPress) van de ene dag op de andere besluit de stekker uit het gratis bloggen te halen, men op een blauwe maandag beslist jouw blog uit de ether te halen omdat het niet voldoet aan de ‘algemene voorwaarden’ kan jij daar als blogger bar weinig tegen inbrengen.  Zo’n vaart hoeft het niet te lopen natuurlijk (de kip met de gouden eieren zal – zeker in het geval van WordPress – niet zomaar worden geslacht), maar helemaal uit de lucht gegrepen is zo’n scenario niet.  Vooral Google (blogger) heeft er een handje van weg om handige en populaire toepassingen vakkundig de das om te doen als er niet genoeg dollars mee te verdienen zijn.

Natuurlijk zal de soep nooit zo heet gegeten worden als ze wordt opgediend. Google heeft meestal de gewoonte om een eventuele stopzetting van een dienst ruim op voorhand aan te kondigen en desgevallend doenbare alternatieven te voorzien. En ik vermoed dat de 2 giganten er veel aan gelegen is om imagoschade als gevolg van een eventueel feilen in the cloud te vermijden.

Maar het kan ook anders. Vraag  dat maar eens aan bloggers die ooit een Web-log.nl-account hadden.

BELANGRIJK: Het gratis bloggen breng ook wat beperkingen met zich mee als het je bedoeling is geld te verdienen aan je blog.

photo credit: Alan Cleaver via photopin cc

Plagiaat: hoe groot is het probleem? (vervolg)

U vindt een mooie, sterke tekst zoals er zovele op het wereldwijde web te vinden zijn. Met een muisgebaar selecteert u (een deel van) de tekst. U kopieert de tekst. U plakt de tekst in uw blogpost. U ondertekent uw bericht en klikt op Publiceren. Een kind kan de was doen, toch?

Dat bovenstaand scenario echt niet door de beugel kan, is zo klaar als een  klontje. Ik kan me vergissen, maar ik heb het idee dat er onder bloggers betrekkelijk weinig over dit onderwerp wordt gepraat. Komt dat omdat iedere blogger zich er vroeg of laat in min of meerdere mate wel eens aan bezondigd?
Ik wilde hoe dan ook wel eens weten hoe vaak de lezers/bezoekers van De Blogtrommel met een copycat geconfronteerd werden/worden. Ik deed dus een kleine steekproef. Op de onderstaande grafiek ziet u de vraag die ik u stelde, en ook hoe u daarop antwoordde.
Dat bijna 6 op 10 bloggers geen idee heeft of zijn/haar blog ooit het slachtoffer is geworden van plagiaat verbaast me niks, eerlijk gezegd. En laten we wel wezen: u kan moeilijk voortdurend het hele internet afspeuren op zoek naar copycats die het op uw blog gemunt hebben.
Daar heeft u gelijk in, maar met Copyscape kan u snel en makkelijk nagaan of uw blog eventueel buiten uw medeweten wordt gekopieerd. Tik gewoon de url van uw blog in, druk op enter en klaar is kees. De dienst is gratis te gebruiken maar biedt tegen betaling nog meer mogelijkheden.
30% van de bloggers ontdekte – waarschijnlijk door een stom toeval – dat hun blog geplagieerd werd.
Iets meer dan de helft van die “gelukkigen” gaat ervan uit dat zulks gewoon tot het risico van het bloggen hoort.  De andere helft ondernam daadwerkelijk stappen.
Welke stappen kan u nemen als u beslist het er niet bij te laten?
  • u kan rechtstreeks op de kopiërende snoodaard toestappen en hem confronteren met het plagiaat, hem vragen de geviseerde inhoud te verwijderen.
  • u kan hem ook vragen aan het bericht de nodige wijzigingen aan te brengen (links naar uw blog te plaatsen)
  • U kan meer ruchtbaarheid aan de zaak geven door er melding van te maken op Twitter en op andere sociale media
  • U maakt melding bij Google via de zgn. DMCA
  • In uiterste nood kan u er ook voor kiezen om naar de rechter te stappen. Blogs vallen onder het auteursrecht. Indien u iemand beschuldigt van plagiaat, zal u moeten bewijzen dat u de maker bent van het origineel. In dit digitale tijdperk is zoiets (veel) makkelijker gezegd dan gedaan
12% van de respondenten is zeker van zijn stuk en zegt dat ze nooit slachtoffer zijn geweest van plagiaat. Ik vermoed dat zij ook diegenen zijn die hun blog niet openbaar maken (hun blog onvindbaar maken voor zoekmachines). Om helemaal immuun te zijn voor copycats kan u de toegang tot uw (volledige) blog blokkeren met een password.
Tot zover de resultaten van de enquête.
Citeren uit andermans blog kan wel. Zelfs zonder voorafgaandelijke toestemming van de geciteerde blogger (gelukkig maar, anders kon De Blogtrommel hier en nu ophouden te bestaan). Zorg er dan wel voor dat duidelijk is dat u citeert. U dient zich dan wel te beperken tot dat stukje dat nodig is om je punt te maken. Een complete blog van 600 woorden citeren is dus uit den boze. De bronvermelding (liefst met link) is een absolute must!
Ook het (sterk) geïnspireerd geraken door een collega-blogger is niet verboden. U kan tenslotte niet altijd het warme water opnieuw uitvinden. Zolang u uw stuk maar uw eigen stempel, een persoonlijke twist meegeeft. Laat me van de gelegenheid gebruikmaken om u veel succes te wensen met het maken van unieke content met een persoonlijk tintje!
Wil u zich verdiepen in dit onderwerp, dan vindt u hier en daar extra informatie.
Ik wil graag iedereen bedanken die hier uitvoerig commentaar heeft achtergelaten. Er gaat ook een  uitdrukkelijk woord van dank naar Petra en Wilma.U kan nog meer over plagiaat lezen in het stuk met de toepasselijke titel: Mee-eters

photo credit: bioxid via photopin cc