Zijn bloggers een zooitje ongeregeld?

“Bloggers zijn de anarchisten van het internet. Ze zijn gewend aan vrijheid, gaan immer hun eigen gang, vinden alles ruk en weten het altijd beter.”

Dit zijn niet mijn woorden, dat had u ongetwijfeld al begrepen. Ik druk me doorgaans een ietsje genuanceerder uit. Dat probeer ik althans.

Meelopers en schijtlaarzen

Nee, bovenstaande quote is voor rekening van de dames en heren achter het online magazine Nurksmagazine.nl. Zij vinden het nodig om mede via deze onversneden quote publiciteit te voeren voor het jaarlijkse blogbal.
Dat ik er hier melding van maak bewijst echter vooral dat smeuïge koppen, gechargeerde zinsneden en splijtende uitspraken ook in 2013 nog steeds de aandacht trekken én doen klikken. Beste woordblogger, haal opgelucht adem, trek uw conclusies en doe er vooral uw voordeel mee!
Soit, even terug naar de quote nu. Dat ik me erdoor aangesproken voelde hoeft u niks te verbazen, maar me er vierkant achter zetten en me ermee vereenzelvigen kan ik niet. En god weet hoe verdomd graag ik dat zou willen.
Kijk, bloggen is inderdaad niks voor mensen zonder ruggengraat, meelopers en andere schijtlaarzen. Toch niet als u erop hoopt ooit meer dan een handvol volgers te hebben…

Digitale mafkezen

 

Dus ja, ik ben op mijn (internet)vrijheid gesteld. Misschien vooral omdat mijn vrijheid in real life relatief beperkt is. Maar waarom vind ik het dan zo moeilijk om met die enorme vrijheid om te gaan? 3 mogelijke verklaringen: keuzestress, het feit dat ik graag door een zo groot mogelijke groep mensen aardig wil gevonden worden en tenslotte is mijn angst om te verliezen groter dan de ambitie om te winnen…
En misschien ligt het aan mij (en ben ik selectief blind) maar in “mijn” blogosfeer – toch een goeie 500 man sterk – ontmoet ik iedere dag mensen die inderdaad erg op hun vrijheid zijn gesteld. En ja, her en der zitten er digitale mafkezen tussen. Verder niks aan het handje want het blogwereldje kan wel wat peper en zout gebruiken zo nu en dan. Maar verder zijn het echt geen gepatenteerde beterweters of mensen die het schijt hebben aan welke conventie dan ook. Integendeel zelfs! Digitale mafkees of niet, bloggers blijven in de eerste plaats onzekere mensen met veel vragen, weinig antwoorden en een scherpe pen. En weet u wat? Daar ben ik hartstikke blij mee!
Het is waar, een beetje ambitieuze blogger moet af en toe de gebaande paden durven te verlaten, heeft baat bij een vleugje je-m’en-foutisme en mag graag een uitgesproken mening hebben.

Buzz, sensatie en interactie

 

Toch is het oppassen geblazen! Als u immer uw eigen gang gaat, god noch gebod u daarbij niets in de weg kan leggen, het steevast beter weet en u alles per definitie ruk vindt, krijgt u geheid buzz en sensatie rondom uw blog. Het gevaar is echter even groot dat u op den duur voorbij gaat aan een der leukste aspecten van het bloggen. De interactie met uw bezoeker/lezer/volger. Dat kan toch niet de bedoeling zijn?

photo credit: alles-schlumpf via photopin cc

14 antwoorden op “Zijn bloggers een zooitje ongeregeld?”

  1. Ik schrijf eigenlijk amper opiniestukken op mijn blog… Ik heb wel een mening, maar die durf ik eigenlijk niet openbaar maken. Misschien kan ik niet zo goed om met kritiek, dat kan een reden zijn. Een andere kan inderdaad zijn dat ik aardig gevonden wil worden.
    Er is maar één onderwerp waarover ik wél mijn mening verkondig: onderwijs. Gelukkig doktert de regering om de zoveel tijd één of ander onnozel plan uit daarvoor, zodat ik me ook nog eens kan uitleven op dat vlak 😉
    Verder vraag ik me nu stiekem af of ik tot de categorie van digitale mafkezen behoor… Heel leuke tussentiteltjes trouwens!

    1. Het feit dat er geen opiniestukken op je blog staan is geen schande. Iedereen blogt waarover hij of zij wel…
      Of jij tot de klasse van de digitale mafkezen behoort? De vraag stellen is ze beantwoorden: wat denk je zelf? 🙂

  2. Zelf heb ik een ongezouten mening, die verkondig ik op mijn blog maar daar ook buitenom. Wat dat betreft blijf ik heel dicht bij mijn natuur. Maar om nu tegen alles in te gaan (a la GeenStijl)? Nee. Lezen moet vooral leuk blijven.

    1. Welkom 🙂 GeenStijl is voor mij het voorbeeld van hoe het niet moet: roepen en tieren, schieten op alles wat beweegt en dat allemaal aan de hand van argumenten die op zijn zachtst gezegd met haken en ogen aaneen hangen.

  3. Mensen die altijd overduidelijk overal tegen aan trappen hebben een groot probleem… Het is juist de kunst om iets moois in de duisternis te ontdekken.

  4. Overal maar tegenaan schoppen gaat ook vervelen, lijkt me. In ieder geval wel om te lezen. Vooral als het gaat om het schoppen an sich.

    Een kritische toon die goed van zich af weet te bijten met doorgewinterde argumenten, ja dat graag wat meer.

  5. Hoe herkenbaar. Vooral dan het wel willen maar niet zijn. Ja ik blog. Ja ik heb een mening. Maar ik ben verrekte redelijk en netjes. Soms zou ik overal tegenaan willen schoppen en een ongezouten mening willen verkondigen. Aan de andere kant, dat is niet wie ik ben dus hoe lang zal ik dat volhouden?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.