Reacties van lezers onder je blog kan je best missen

Zemanta Related Posts ThumbnailVeel bloggers klagen steen en been over het gebrek aan reacties van lezers onder hun blog. Logisch. Een beetje feedback bij het beoefenen van je eenzame en intensieve hobby is best fijn. En sommigen vinden dat een blog zonder commentaren van lezers (of tenminste de mogelijkheid tot reageren) geen blog is, maar eerder een “gewone” website. Wat er ook van zij, er zijn ook wel redenen te bedenken waarom je geen reacties op je blog zou toelaten.

Geen reacties, geen gedoe!

Ik denk dat je rustig kan stellen dat, wanneer je ervoor kiest om geen reacties toe te staan op je blog, je meer dan één zorg minder hebt als blogger. Geen reacties die je moet modereren, exit vervelende spamreacties en scheidsrechter spelen tussen tussen ruziemakende reageerders hoeft ook niet meer.

Niet alle reacties van lezers voegen iets toe

Eén van dé redenen om reacties onder je artikelen te omarmen – naast de al genoemde feedback – is het feit dat zo’n reacties ook iets toevoegen aan je stuk. En niet onbelangrijk: voor Google zijn tussenkomsten van lezers en gebruikers een duidelijk teken van leven op je blog.

Maar eerlijk is eerlijk: lang niet alle reacties van lezers zijn even waardevol. Nogal wat lezers schijnen geen benul te hebben van hoe je een fatsoenlijke reactie onder je blog kan achterlaten. Om nog maar te zwijgen van de mensen die graag op een slinkse wijze een backlink willen versieren.

Het is jouw blog, doe je ding!

En er is nog een argument om de reacties onder je blog uit te schakelen. Als niemand commentaar kan geven, kan ook je het leven zuur maken. Als je een beetje faalangstig  of een snel uit je lood geslagen bent, dan is het nuttig om de reactiemogelijkheid te laten voor wat ze is. Doe intussen wel en zie niet om!

Geen reacties van lezers = geen interactie?

Dat is klinkklare onzin, natuurlijk. In deze tijden van Facebook en andere social media zijn er mogelijkheden tot interactie genoeg. En bovendien ook nog eens erg laagdrempelig! En als je je lezers stimuleert om jou te mailen als er iets op hun lever ligt krijg je naar alle waarschijnlijkheid alsnog die inhoudelijke reacties waar je altijd zo op hoopte.

Voor alle duidelijkheid: geen paniek, op BT zijn en blijven jouw tussenkomsten als vanouds welkom, stimulerend en sturend als ze zijn!

photo credit: net_efekt via photopin cc

8 antwoorden op “Reacties van lezers onder je blog kan je best missen”

  1. Ik krijg zelf ook graag een reactie op mijn blog, daarom staan de reacties dus ook aan. Maar ik begrijp je standpunt en zie ook in dat er veel via Facebook en andere sociale media wordt gereageerd. Maar toch, de reacties onder de blogposts zelf blijven leuk. Natuurlijk moet je niet denken dat geen reacties wilt zeggen dat er geen interactie is, en kun je negatieve reacties missen als kiespijn. Gelukkig heb ik nog geen echt negatieve reacties gekregen en kunnen sommige mensen echt een waardevolle bijdrage leveren.
    Iedereen kan dus voor zichzelf kiezen of ze reacties toestaan of niet, ik doe het alvast wel!

  2. Ik heb mijn reacties bewust uitgezet om de leesbaarheid te vergroten op vooral de mobiele telefoon. Mijn idee is dat mensen daardoor sneller doorklikken naar andere berichten, omdat die eronder veel beter zichtbaar zijn. Daarnaast werd er bij mij inderdaad vooral via FB gereageerd, dus erg veel meerwaarde heeft het ook niet. Ik heb iniedergeval niet het idee dat ik er bezoekers mee ben kwijtgeraakt!

  3. Ik krijg tientallen reacties per dag, zowel op het blog zelf als op de sociale media. Je moet niet vergeten dat velen niks hebben met Facebook of Twitter, en echt alleen direkt op het blog onder het artikel willen reageren. Zonde om dat niet toe te staan. De zeloten en trollen kunnen hardnekkig zijn, ze lijken soms echt te haten, hoewel ze je niet kennen en hoewel jij ze niks hebt gedaan. Soms denk ik: het is jaloezie, ze balen van jouw plezier in het leven, omdat ze het zelf niet hebben. Ze steken soms belachelijk veel tijd in het ontregelen (door verschillende aliassen, verschillende IP-adressen, ik heb er gehad die honderden keren op “duimpjes neer” bij een artikel drukten, terwijl ze daar elke keer echt hun cookies moesten wissen, etc etc), maar ook die krijg je wel klein. En zo niet, dan groeit er vanzelf eelt. Goeie oefening voor het dagelijkse leven, waar een onbekende ook ineens een middelvinger naar je kan opsteken in het verkeer. Observeren, niet persoonlijk nemen … en hopla, weer doorgaan. Want het gros van de reacties is gewoon leuk, en zou ik niet willen missen. Ik maak zelfs elk weekend een samenvatting van de leukste en opvallendste reacties en publiceer die op maandagmiddag, 13:00 uur. Dat heeft bij sommigen een “Wim Kan” effect tot gevolg: word ik genoemd?

  4. Ik ben ooit begonnen met een website en daar begon ik ook een beetje op te bloggen. Maar een reactievak had ik niet. Ik kreeg soms mailtjes en dat was zeker leuk.

    Toen ik naast mijn website een blog begon bij web-log.nl, was ook mijn eerste vraag zet ik de reageermogelijkheid aan of uit. Wim de Bie had destijds het populairste blog en liet geen reacties toe. Ik was ook bang voor zeurreacties of een hoop moderatiegedoe.

    Toch heb ik het gedaan en zet ik alles 100% open, dus zonder irritante captcha of dergelijke. En ik heb er geen spijt van. Zelden vervelende reacties en zelfs het aantal dat de groetjes doet of meer van dat offtopic-gezeur is zeer beperkt. De meeste reacties zijn constructief. Dat zal te maken hebben met de onderwerpen die ik kies en hoe ik daar over schrijf.

    En misschien helpt het een beetje dat ik in mijn Aboutpagina aangeef dat ik reacties die een ongewenst effect op kunnen leveren weghaal. Maar eigenlijk komt het daar dus vrijwel nooit van.

  5. Ik ben het eens over het feit dat social media net zo goed kan bijdragen aan interactie maar het blijft een stingend gevoel (doch gevoelens zijn subjectief) als niemand een reactie achterlaat. Een paar weken geleden ontving ik mijn eerste reacties (positief) op mijn blog en dat motiveerde me wel om door te blijven gaan. (Die vermelding in je top 10 lijst was anders ook motiverend hoor). Dus alhoewel social media interactie zelfs beter kan zijn voor je blog (retweets, likes) snap ik het sentimentele gevoel van een blogger zonder reacties.

  6. Hmm, interessant om deze invalshoek eens te lezen…
    Het houdt me regelmatig bezig: de weinige reacties op de blog zelf en de eraangekoppelde verwachting meer leesverkeer te krijgen. Nochtans zijn de reacties veelvuldig, idd op sociale media en via mail (men vindt de contactpagina, hoera!). En de meest betekenisvolle reacties zijn zelfs face to face… iets waar de andere lezers dus helemaal geen idee van hebben, tenzij ik de feedback eens anoniem bundel en via een blogpost de wereld in ga sturen 😉 Stof genoeg 😉

  7. Ik vind het af en toe ook wel leuk als je een reactie krijgt. Natuurlijk gaat het dan wel om waardevolle reacties. Dat mensen iets van je blog geleerd, overgenomen hebben.
    Of een steuntje in de rug.
    Maar ook ik heb geleerd, geen reactie wil niet zeggen dat er geen interactie is of wat dan ook. Mensen reageren ook via andere social media kanalen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.