Terugdenken aan de kindertijd. Sommigen doen het nog nauwelijks, sommigen doen het met grote regelmaat en weer anderen worden nooit écht volwassen, zo lijkt het wel. En of dat wel zo erg is? Eén ding is zeker: het helpt één en ander te relativeren.
Een reeksje opgedragen aan het jonge, ongerepte leven, een ode aan de kinderlijke onschuld, die (h)eerlijke onbezonnenheid, de jeugdige overmoed, die zalige onwetendheid, de infantiele mateloosheid en andere jeugdtrauma”s.





Denken als een kind (Frnk84)

“Nee, technisch is dat niet mogelijk.”, “Dat is toch niet mooi.”, “Ik wil wel mooie materialen gebruiken en de afwerking moet top zijn!”, “Kom op, doe eens niet zo gek!”. Welkom in het brein van een gemiddelde volwassene. Het fascineert mij! Hoe wij onszelf drempels aanpraten of anderszins ontwikkeld hebben. Denken als kind. Kon het nog maar… “ meer lezen


Clash (Bentenge)

” … Als de rode planeet de blauwe kan raken, een rode meteoriet inslag als het ware, dan wordt de blauwe planeet eigendom van de eigenaar van de rode planeet. Eenvoudig, toch ? O, en heb ik al gezegd dat, in het geval de rode planeet een spin is, dat je dan eigenlijk twee keer mag proberen de blauwe planeet te raken? Ach, het was zaaalig. En zoveel jaar na datum, ja ik schat dat dat zo ongeveer net geen dertig jaar geleden moet zijn, stelde ik vast dat knikkeren best leuk is. En dat die onooglijk eenvoudige glazen bolletjes best wel heel mooi zijn… “ meer lezen



De complicaties van het ijs eten (Lauradenkt.nl)

” … Eigenlijk is smurfenijs best lekker. Het is zo lekker dat je tijdens het eten ervan niet denkt aan al die arme smurfjes die hiervoor gedood zijn. En wat het nog lekkerder maakt, zijn snoepjes. 

Het probleem is dat je de leeftijdsgrens van tien jaar al lang overschreden hebt. Als zelfrespecterende tiener/twintiger kun je je image niet op het spel zetten door smurfenijs te nemen. Je hebt een reputatie hoog te houden. 

Je dwingt jezelf om niet eens naar het blauwe ijs te kijken, maar toch werp je er steeds blikken op. ‘Niet doen, je bent volwassen.’ klinkt een stem in je hoofd. Uiteindelijk neem je, volwassen als je bent, vanille-ijs. Maar van binnen huil je een beetje. meer lezen

  Day 1 (Kerygma)

” … 6,5 lange uren later liepen we het kinderdagverblijf binnen. Ze zag ons, gilde, knuffelde en speelde daarna verder met het keukentje. Ze had geslapen (zei ze. ze had gerust, zei de juf. Met haar ogen open). En appelmoes gegeten. Lust ze niet, thuis. Ze vond het leuk, zei de juf. En ze had leuk gespeeld. En ze vindt goed aansluiting bij de andere kindjes. Alleen de speeltijd, dat is wat te druk, vindt ze. Of zoals zij zegt: er zijn veel kindjes, en die duwen… “ meer lezen



In beeld: lente! (Woorden uit mijn broekzak)

” … Ik loop over straat en bescherm mezelf niet tegen de regen. Ik spring in de plassen, want diep van binnen ben ik een klein kind en hoop ik dat het water tot aan mijn knieën omhoog spat… “ meer lezen



De stalmeester (Handikri(bbels))

“Het gewone folk vraagt zich wel eens àf, wat doet zo’n stalmeester eihelek de hele dag? Het schijnt dat men daar de meest vreemde feurstellingen van heeft; zo denkt men bijvoorbeeld dat ik de hele dag in de koninklijke stallen rondhàng. Kijk, dat doe ‘k natuurlijk niet… “ meer lezen

Bezoek Handikri(bbels)



Pancake flavour (Ariadnesdraad)

” … Zonder concurrentie de leukste feestdag, vind ik. Of liever : de lekkerste ! Helemaal mijn ding, als pannenkoekenfan!

Als klein meisje was ik dol op de groene beslagkom van mijn moeder. Het was een duidelijke hint. Stond die in de ijskast, dan wist je ‘t. We eten pannenkoeken !… “ meer lezen



Zo’n dag als vandaag (Zine de Copine)

“Ik ga vandaag naar het theater. Met de bus naar een voorstelling die hier uitverkocht was. Mijn vriendin en ik voelen ons twee net twee kleuters, op hun eerste schoolreisje. Broodjes en limonade mee… “ meer lezen

Bezoek Zine de Copine