Op de blog af: Roxxy84.nl

Het is alweer even geleden, maar vandaag is het tijd voor een volgende aflevering van “Op de blog af”, een interviewreeks met verwoede bloggers.

Aan het woord is Roxanne, vrouw achter het erg veelzijdig persoonlijk blog dat luistert naar de naam Roxxy84.nl.

Banner Roxxy84

1. Waar ik altijd nieuwsgierig naar ben: weet je nog wat de concrete aanleiding (of gebeurtenis) om Roxxy84 te starten?

R: Ik blog al sinds 2003 en ik heb verschillende blogs gehad voor ik verder ging op een eigen domein. Mijn oude blog had ik achter me gelaten, want dat ging over een periode die in mijn leven die wat mij betreft voorbij was. Daarna ben ik niet meteen verder gegaan op een nieuwe blog. Het bleef wel altijd kriebelen.

In november 2010 ging ik met mijn vriend mee naar de startersdag van de Kamer van Koophandel. Hij wilde een bedrijfje starten in webhosting en ik ben met hem mee gegaan. Daar hebben we ook gesproken over een eigen domein en met hulp van hem durfde ik het wel aan om een domeinnaam vast te leggen in plaats van een gratis blog te registreren. Diezelfde avond heb ik de domeinnaam roxxy84.nl vastgelegd en WordPress geïnstalleerd. Vanaf dat moment ben ik weer gaan schrijven.

2. Met welke ambitie startte je destijds je blog?

R: Ik miste het vooral om verhalen te delen met ‘de wereld’. Ik heb in de loop der tijd leuke mensen leren kennen online en veel steun gehad aan het bloggen. Ik heb wel een tijd geworsteld met de insteek van mijn blog. Ik schrijf persoonlijke verhalen, maar ik wilde het niet te dichtbij laten komen. Daarom bleef het in het begin vaak stil. Hoe kun je een persoonlijk blog opzetten zonder over jezelf te schrijven? Ik worstel nog steeds wel eens met de vraag hoe kwetsbaar ik mezelf op wil stellen, maar ik merk dat mijn lezers openheid het meest waarderen. Op deze verhalen komen de meeste reacties.

3. Wat opvalt is het grote aantal onderwerpen dat in je blogs aan bod komt. Zijn er ook dingen waar je niet over schrijft? 

R: Er zijn zeker dingen waar ik niet over schrijf. Vroeger zou ik bijvoorbeeld rustig schrijven over dingen die niet lekker liepen in de relatie met mijn ouders of vriend. Nu houd ik deze dingen liever voor mezelf of ik bespreek ze met een vriendin. Nu schrijf ik bijvoorbeeld wel over de dingen die ik tegen kom in mijn studie en wat ik daar zelf van leer. Dat probeer ik dan wel op een zo positief mogelijke manier te doen. In principe schrijf ik niet over dingen waarvan ik niet zou willen dat mijn familie ze zou lezen. Dat doe ik niet alleen uit respect voor de mensen om me heen, maar ook omdat ik geloof dat niet alles op het internet thuis hoort. Je kwetsbaar opstellen zorgt er ook voor dat mensen hier later op terug kunnen komen. Van sommige onderwerpen zou ik dat liever niet hebben.

4. Geef één reden waarom iederéén je blog zou moeten volgen.

R: Dit vind ik echt een moeilijke vraag! Mijn verhalen hebben niet één thema en zijn heel divers, maar daarom denk ik dat er voor iedereen wel iets bij zit wat hem of haar aanspreekt. Als ik dan toch een tweede reden zou mogen geven, zou ik zeggen dat iedereen die mij beter wil leren kennen mij vooral moet gaan volgen.

5. Je bent niet vies van een challenge meer of minder merk ik. Heb je dat ook nodig om te kunnen bloggen?

R: Ik zou liegen als ik deze vraag met ‘nee’ zou beantwoorden. Er zijn tijden dat ik niet de energie en concentratie heb om te schrijven en met een challenge daag ik mezelf uit om toch dingen aan te pakken. Daar kan ik dan weer over schrijven. Ik vind het leuk om mezelf uit te dagen, maar ik ben ook eerder geneigd om dingen te doen die op papier (of op mijn scherm) staan. In het dagelijks leven ben ik dol op het maken van lijstjes, maar ik houd ook bij welke boeken ik gelezen heb en hoeveel dat er zijn.

“De verhalen waarvan ik dacht dat niemand ze zou willen lezen krijgen vaak de meeste reacties. Vaak komen die woorden recht uit mijn hart. Ze staan in een paar minuten op het scherm.” – Roxanne

6. Welk soort blogs lees je zelf het liefst, en waarom?

R: Als ik kijk naar de blogs die ik volg dan zitten daar vooral persoonlijke blogs bij. Ik vind het erg leuk om te lezen hoe het met mensen gaat, waar ze over nadenken en waarom ze dingen doen. Het is mooi om te lezen hoe sommige bloggers zich open stellen en je echt een kijkje geven in hun leven. Zo zie je vaak ook een bepaalde groei bij een blogger, niet alleen qua schrijfstijl maar ook qua persoonlijkheid. Naast persoonlijke blogs doe ik graag inspiratie op op het gebied van boeken, muziek en creativiteit.

7. Is je denken over je blog (of het bloggen) veranderd in de loop der tijd?

R: Absoluut! Ik schrijf daar ook af en toe over, omdat ik tijdens het schrijven over bloggen weer nadenk waar ik ook alweer mee bezig ben en wat het doel is van mijn blog. Dat helpt me om er meer uit te halen. In 2003 schreef ik soms meerdere berichtjes per dag. Dat kon een quote zijn, een gebeurtenis, een foto of een verhaal. Sinds de komst van Twitter en Facebook, schrijf ik geen korte stukjes meer. Ik ben dus minder gaan bloggen, maar dat heeft wel als gevolg dat de dingen die ik schrijf meer doordacht zijn en daarmee veranderd dus ook de kwaliteit.

8. Kan je wat vertellen over de grootste fout die als blogger ooit maakte?

R: De grootste fout die ik in mijn ogen maak is dat ik erg kritisch ben op mezelf. In het begin wilde ik niets plaatsen als het niet perfect was. Dat merken lezers, want hierdoor wordt het minder echt en spontaan. Mijn innerlijke criticus is de grootste vijand van mijn blog.

9. Wat vind je zelf bloedirritant bij (het lezen van) andere blogs?

R: Spelfouten staan voor mij echt met stip op één. We maken allemaal wel eens een foutje als we snel typen en ik zeg niet dat ik zelf perfect ben, maar als een blog vol staat met spelfouten dan haak ik af. Ik krijg daar gewoon hoofdpijn van. Ik heb in mijn vriendenkring ook wel een beetje een reputatie als iemand die zeurt om elke punt of komma (om het even netjes uit te drukken). Dat zorgt er ook voor dat ik vaak stukken doorgestuurd krijg via de e-mail met de vraag of ik er even naar wil kijken. Ik vind dat ook niet erg om te doen.

10. Wat is de leukste reactie/het mooiste compliment dat je ooit van een lezer kreeg?

R: Ik vind het moeilijk om één voorbeeld te geven. Het is leuk als een andere blogger een artikel schrijft naar aanleiding van één van mijn stukjes, omdat ik dan iemand heb kunnen inspireren. Dat is een groot compliment. Verder is het altijd leuk om te horen dat mensen vrolijk worden van mijn blog (de lay out of de verhalen) of dat ze zichzelf in dingen herkennen. Hoewel ik altijd zeg dat ik voor mezelf schrijf, haal ik zeker motivatie uit positieve reacties. Als er nooit iemand zou reageren of als de reacties me niets zouden doen, had ik tenslotte beter een dagboek kunnen kopen.

11. Antwoord kort en krachtig:

Bloggen is leuk, want … ik kan er mijn ei in kwijt!

Het probleem waar ik als blogger het vaakst tegenaan loop is … dat ik te

perfectionistisch ben.

De ideale lengte voor een blogpost is … 400 woorden

Als blogger vrees ik de dag dat … mijn archief verloren gaat door een technische fout.

Het grootste misverstand over bloggen is … dat het makkelijk is.

Ik stop met bloggen als … ik niet meer zelf kan of mag bepalen waar ik over schrijf.

12. Wat is jouw persoonlijke “gouden blogtip”?

R: Begin! Als je jezelf de tijd en de ruimte geeft om te schrijven, ontstaat er vanzelf iets moois.

 

Zo, dat is een mooie afsluiter. Ik onthoud vooral:

    • perfectionisme werkt verlammend voor een blogger
    • als de inspiratie even zoek is, kan een uitdaging “van buitenaf” heilzaam werken
    • motivatie (om te bloggen) is te halen bij reacties van lezers

 

Beste lezer, ik bedank je – ook in naam van Roxanne – voor het lezen tot aan het einde. Bezoek zeker ook Roxxy84.nl Je duikt in een prettige mix van persoonlijke verhalen, muziek- tv- en boekentips en veel meer. Volgens Blogtrommel.com heet dat een “omniblog”!

Op de blog af: Wiebeltjes

Welkom bij een volgende aflevering van “Op de blog af”, een interviewreeks waarin ik fervente bloggers aan het woord laat. Vandaag zijn mijn vragen bestemd voor Rianne, de stuwende kracht achter Wiebeltjes.

 



1. Waar ik altijd nieuwsgierig naar ben: weet je nog wat de concrete aanleiding (of gebeurtenis) om Wiebeltjes te starten?

R: Ik liep al heel lang rond met het idee om te gaan bloggen maar had het bizarre idee dat dat heel ingewikkeld was. Daarnaast dacht ik dat er niemand op mijn verhalen zat te wachten, hoewel de verhalen die ik op een forum (www.ouderalleen.nl) over mijn ouders schreef wel veel gelezen werden, maar ik wilde niet alleen over mijn ouders bloggen.

Nu werk ik binnen een zorginstelling waar het personeel jaarlijks een goed doel mocht kiezen waar de zorginstelling geld naar over maakte. Een collega van mij heeft een zoontje met Duchenne en heeft een stichting in het leven geroepen om onderzoek naar Duchenne te promoten en te financieren. Helaas was haar goede doel door de instelling niet verkozen. Harriette, een andere collega van mij, was daar zo boos over dat zij haar eigen inzamelingsactie is gestart, samen met een blog (Race tegen de kilo’s voor Duchenne) en dat was voor mij de trigger om ook te gaan bloggen.

Op blogspot bleek het aanmaken van een blog super simpel, en tot op heden heb ik zelden om een onderwerp verlegen gezeten.

Via de blog van Molly (More or less) die ik via het eerder genoemde forum ken, en wiens blog maakte dat ik niet aan bloggen durfde te beginnen (;-)) kwam ik in aanraking met andere blogs, ging rond lezen en op een paar plaatsen reageren en binnen no- time had ik een trouw lezerspubliek opgebouwd.

2. Met welke ambitie startte je destijds je blog?

R: Mijn ambitie was drieledig. Ten eerste van mij af schrijven, ten tweede gelezen worden (lees: gehoord worden) en ten derde goede doelen promoten. Het eerder genoemde Duchenne onderzoek stond in eerste instantie hoog op de agenda, maar ik heb ook al een blog aan KiKa gewaagd en via Toet promoot ik tegenwoordig de CliniClowns.

3. Wat ik me al een tijdje afvraag: waar komt de naam van je blog (Wiebeltjes) vandaan? Heeft die een speciale betekenis?

R: De onderwijzer van de vijfde klas Lagere School noemde mij regelmatig Wiebel, Wiebeline of Wiebeltje. Deels omdat ik nooit stilzat en deels omdat mijn achternaam regelmatig verkeerd uitgesproken wordt als deinen… en Deinen en Wiebelen, dat lijkt wel op elkaar. Toen ik internet ontdekte en er op diverse plaatsen om een gebruikersnaam werd gevraagd heb ik Wiebeline in ere hersteld. Ook op het eerder genoemde Ouder Alleen. Daar schreef op een gegeven moment iemand ‘Ik moet altijd zo lachen om je wiebeltjes’, en die term herinnerde ik mij toen ik mijn blog aanmaakte en ik zat te piekeren over een naam.

Buiten dat de naam een stukje jeugdsentiment vertegenwoordigd, past het ook goed bij iemand zoals ik, die door een chronische ziekte (fibormyalgie) nogal wiebelig door het leven gaat, en van goede dagen naar slechte dagen rolt en weer terug.

4. Geef één reden waarom iederéén je blog zou moeten lezen.

R: Pffff, wat een vraag. Uhm, omdat euhm pffff…

De herkenbaarheid van de onderwerpen die, ondanks dat ik niet altijd positief gestemd ben, wel (bijna) altijd een positieve insteek hebben.

5. Wat meteen opvalt is de enorme ‘productiviteit’ op Wiebeltjes (in 2012 zette je meer dan 360 berichten online). Iets waar veel bloggers jaloers op zijn. Wat is je geheim?

R: Ik klets graag 😉 en de puber heeft niet altijd zin om naar mij te luisteren.

Wel is het zo dat sinds ik blog dat ik anders, met een meer open blik, naar de wereld ben gaan kijken waardoor mij meer dingen opvallen die ik wil delen.

“Ja, ik blog voor mijzelf. De kijkcijfers zijn leuk, maar niet alles bepalend en geen doel op zich.” – Rianne
 
6. Nog opvallend is de grote diversiteit aan onderwerpen die je aansnijdt. Van een ochtendlijk toiletbezoek over akkefietjes op de werkvloer tot je persoonlijke kijk op hete hangijzers in de actualiteit. Zijn er ook onderwerpen waar je niet over schrijft?

R: Ik kan zo even geen onderwerpen bedenken waarover ik niet over schrijf. Wel is het zo dat ik niet wil dat er iemand op enigerlei wijze beschadigd of gekwetst wordt door een tekst van mij waardoor sommige verhalen niet uit de verf komen en in de prullenbak verdwijnen.

7. Is je denken over je blog (of het bloggen) veranderd in de loop der tijd?

R: Ik ben een beetje meer rekening gaan houden met de lezer. Niet in de zin dat ik wil ‘pleasen’, maar wel dat ik meer over spelling, grammatica, woordkeus en zinsopbouw ben gaan nadenken.

8. Kan je wat vertellen over de grootste fout die je als blogger ooit maakte?

R: Ik ben het verjaardagsblog van mijn moeder kwijtgeraakt. Ik was de tag aan het veranderen en wiste per ongeluk de hele blog net voordat blogger automatisch opsloeg. Had ik alleen nog de titel over. Daar baal ik tot de dag van vandaag nog steeds van.

Verder ben ik in het blog ‘ Wat zien ik’ in eerste instantie over de schreef gegaan en heb ik mij in mijn eerste boosheid niet gehouden aan mijn principe andere mensen niet te willen kwetsen. Gelukkig wees Harriette mij op mijn misser en heb ik met een paar hele kleine aanpassingen het verhaal weer respectvol gemaakt. Ik ben haar daar nog steeds dankbaar voor.

9. Wat vind je zelf bloedirritant bij (het lezen van) andere blogs?

R: Slechte zinsopbouw, rammelende grammatica, beperkte woordkeus en de afwezigheid van een spellingscontrole.

10. Wat is de leukste reactie/het mooiste compliment dat je ooit van een lezer kreeg?

R: Elke reactie is mooi (behalve de spam, maar ja, dat hoort er bij). Waar ik door geroerd werd is de meer dan openhartige reactie van een medeblogster op ‘Jyoti is haar naam’.

11. Antwoord kort en krachtig:

  • Bloggen is leuk, want …je leert anders naar de wereld kijken
  • Het probleem waar ik als blogger het vaakst tegenaan loop is … kort en bondig schrijven (n.v.d.r: Hé, dat probleem ken ik …)
  • De ideale lengte voor een blogpost is …Iets korter dan wat ik meestal doe
  • Als blogger vrees ik de dag dat …ik helemaal niets meer te vertellen heb
  • Het grootste misverstand over bloggen is …dat je een spannend of interessant leven moet leiden om iets te vertellen te hebben
  • Ik stop met bloggen als …ik alles gezegd heb wat ik wil zeggen

12. Wat is jouw persoonlijke “gouden blogtip”?

R: Bekijk de wereld door de ogen van een ‘toerist’ en de onderwerpen vliegen je om de oren.

Dat is een hele mooie uitsmijter! En verder onthoud ik vooral:

  • Bloggen kan een therapeutische werking hebben
  • Elk leven is interessant genoeg om over te bloggen
  • Een blog is een prima middel om goede doelen onder de aandacht te brengen
  • Ik ben niet de enige blogger die een probleem heeft met kort en bondig schrijven
 
Ik bedank Rianne voor dit openhartig interview. Ook u, beste lezer, dank ik voor het lezen. Bezoek zeker ook Wiebeltjes en maak – doorheen het kleine en grote verhaal kennis met een levenslustige vrouw met zin voor humor én een groot hart (zo, dat is een hele mond vol).