De keuze van de lezer: Carolien Geurtsen

Ooit nam ze ons mee op een fascinerende reis langsheen 80 Turkse deuren. De schrik sloeg mij destijds om het hart. Lange tijd hield ze in het midden of ze na de 80-daagse reis ook zou stoppen met bloggen. Dat laatste gebeurde gelukkig niet.
Sinds enige tijd heeft ze zelfs een geheel en al eigen stek op het net. En daar zijn onnavolgbare, doch erg waarachtige schrijfsels te vinden van een vrouw die zich af en toe erg kwetsbaar opstelt, maar net daardoor als ijzersterk naar voren komt.
Dit zijn de favoriete blogs van Carolien Geurtsen.
Op mijn eigen blog verwijs ik al vaak te pas en te onpas door naar andere blogs en wetenswaardigheden. Ik ben een onvervalste wereldverbeteraarster en verkeer op zo’n moment in de overtuiging dat een lezer daar op zit te wachten, wat aan kan hebben of het gewoon leuk zou kunnen vinden. Ik was dan ook ronduit verbaasd toen iemand me onlangs vroeg: ‘waarom zet jij zoveel links in je blog?’
Volgens mij ben ik het van schrik meteen een stuk minder gaan doen. Geen karakter dat mens.

Nu ik dan gevraagd ben om voor De Blogtrommel enkele aanbevelingen te doen, zal ik dan  uitpakken ook. Een greep uit de blogs waar ik op dit moment enthousiast over ben, van geheel verschillende pluimage, dat zij gezegd. En ja, natuurlijk sla ik er een paar over vergeet ik er een paar.

Vooreerst George Knight, een favoriet politiek blog, over de wereldse en Nederlandse stand der dingen. Wat me in staat stelt om bij te blijven zonder dat ik daarvoor alle nieuws-sites uit hoef te spitten zoals ik dat in de periode van mijn ontkenningsfase van mijn burnout dag en nacht plachtte te doen. Om dan vervolgens non-stop actuele berichten, als een reporter ter plaatse, de wereld in te smijten. Sommigen konden dat erg waarderen, vooral als zij zich in Egypte of Engeland bevonden, anderen absoluut niet. Maar nu ik beter begin te slapen en het belang inzie om voor mijn gezondheid filters te installeren voor ’s werelds ellendigwaardigheden, is de blog van George Knight voor mij een uitkomst. Ik kan de rest links laten liggen, op een Obama uitzondering na, te mooi natuurlijk, die samesex ontwikkeling.
Hij schrijft ook nog George Knight Kort, een cultureel blog van geheel eigen aard, waar ik zelf veel te weinig naar mijn zin kom, #notetoself.

Voor mijn hang naar verdieping in ontspanning bezoek ik De Wereld van Hendrik Jan, blog van HJ de Wit. over boeken en literatuur. Zijn wereld voorziet met Wolkenhemel de mijne van goedheid in woord en beeld, mijn hang naar heling in schoonheid vervullend. Verder niets meer aan toe te voegen.

Voor mijn interesse in het verband tussen voeding en gezondheid in het algemeen en (mijn) verslavingsgevoeligheid in het bijzonder, ga ik graag naar Het Paleo Pespectief van Melchior Meijer, waar ik mij kan laven aan een heleboel wat ik al weet, in een samenhang die mij nieuwe inzichten geeft.

Mijn respect en fascinatie gaat uit naar de krachtsinspanning die Ange van Ommeren zich, net als velen voor haar, opgelegd heeft. Zij loopt de Camino, een pelgrimstocht naar het Spaanse Santiago de Compostella, en houdt daarvan ook een blog bij. Het bijzondere aan Ange is dat zij Sarcoïdose heeft, een ziekte die gepaard gaat met de meest uiteenlopende, maar vooral ook vermoeidheidsverschijnselen. Ze heeft, terwijl ik dit schrijf, al 800 km gelopen. en kan onze mentale ondersteuning goed gebruiken! Behalve dat ze dit doet vanuit een diep verlangen, gedrevenheid en zelfonderzoek, loopt ze ook voor sponsoring van de Belangenvereniging voor Sarcoïdose.

Dan, last but very not least: mijn zucht naar herkenning en verlangen om emotioneel geprikkeld en verrast te worden, vind ik vervuld in de blog van JJ Voerman die me alleen tot waanzin drijft als hij zeer geloofwaardige want gemeende zinspelingen maakt op het ophouden met bloggen. Dan is het einde nabij.

Gelukkig voelt hij zich zo verantwoordelijk als hij op vakantie gaat om dan een vervolgverhaal voor mij/ons achter te laten, waarvan het gedurende een week iedere dag smullen is.
Hij bestaat het om altijd, ook ongewild, geheel onverwachts uit de hoek te komen: Zeer integer, waarachtig, en vooral ook regelmatig zeer gedurfd. Zo bestond hij het onlangs om vervalste stukken te schrijven, volstrekt in de stijl van een aantal bloggers, zo ook van mijzelf (Het land waar alles bestaat). Zo zeer indrukwekkend en vooral beangstigend een mooie twijfel scheppend over het uniekzijn van zelf.
Ook heerlijk kritisch in een zakstekertje als Minder Advies Graag en gedurft Open bief aan HRM Professionals maar zijn kracht vooral ook ontroerend in zijn Afscheid van Muziek, waarin hij zijn grote liefde muziek uitzwaait, dit vanwege zijn verergerende auditieve beperking.
Ik beschouw JJ als een maatje, ondanks dat wij elkaar nog nooit IRL ontmoet hebben. Dit pleit natuurlijk wel weer voor het gevaar van Sociale Media!

En laat me dan – ter elfder ure – nog een buitenbeentje brengen in de vorm van Stuff Dutch People Like, because they make me laugh so much, most of the time.

Ariadne’s view: even voorstellen

Een nieuwe lente, een nieuw geluid. Voor De Blogtrommel is dat niet anders. Een nieuw seizoen is een prima gelegenheid om De Blogtrommel te trakteren op Ariadne’s view. Een heuse gastrubriek. 


Toen ik haar vroeg of ze er wat voor voelde om regelmatig te gast te zijn in deze kolommen, moest ze niet lang nadenken. Gelukkig voor mij en voor De Blogtrommel!

Ik heb de eer u Ariadne voor te stellen. Een vrouw van vele markten thuis, een blogger pur sang met een pertinente mening bovendien. Voeg daarbij nog een grote liefde voor het schrijven van het juiste woord op de juiste plaats. Het maakt van haar een gastcolumniste om duimen en vingers af te likken. 


Ik geloof u graag wanneer u zegt dat u nu wel nieuwsgierig bent geworden. Hier licht zijzelf alvast een tipje van de sluier…

Met Ariadne’s view heeft De Blogtrommel dus een nieuwe rubriek. Met enige regelmaat verschijnen er pittige columns. Geheel in overeenstemming met mijn visie op het gastbloggen, laat ik Ariadne zelf de inhoud en de vorm van de rubriek die haar naam draagt bepalen. 


Zoals de titel al doet vermoeden kijkt Ariadne in haar eerste bijdrage terug op haar eerste stapjes als blogger.





Nieuw in Blogland




Als je een nieuwbakken blogger bent, zit je met veel vragen.


De vraag “Zal ik gelezen worden?” is er één van. Er is iets mee, met die vraag. Iets geks.


Eerst, in het twijfelstadium, is het nog een beetje de ver-van-mijn-bed show. Je hebt immers nog niets beslist over een eigen blog nemen. Want: je worstelt met de vraag wie er op jouw blog zit te wachten.


Maar dan gebeurt het. De vraag of jij ook een blog gaat beginnen is een feit. Verwonderd vraag je waarover die blog dan wel moet gaan. Dat is een strikvraag, waarop niet direct een antwoord komt. Blogplan tijdelijk van de baan. Maar je buis van Eustachius en je geheugen beramen een coup.


Ze spannen samen om het woord blog in je memorie te griffen. Het woord duikt op in je hoofd als een pop-up. Voortdurend en op de meest onmogelijke momenten.


Dus ga je googlen op bloggen. Dan krijg je een heleboel antwoorden, maar nog meer vragen. Om die aan te pakken besluit je een beetje veldwerk te doen en blogs te gaan lezen. De uitnodigingen om te reageren laten het zover komen dat je het sneu begint te vinden dat je zélf geen blog hebt.


Want helemaal eerlijk is het niet : jij leest een blog, maar de blogmaker kan niet hetzelfde terug doen.


De blog komt dichterbij. Je doopt haar Ariadnesdraad. Eerst in gedachten. Na conceptueel dub- en denkwerk in het echt. Je bent blij, want iemand is helemaal weg van je blognaam.


Je reageert op de blog van een jongedame met een zwak voor schrijven. Zij pikt op haar beurt je reactie op en laat weten dat je een leuke blog hebt. Op je éérste postje notabene. Je bent blij. Nog meer als je ontdekt dat ze regelmatig komt piepen.


Want natuurlijk wil je graag dat je gelezen wordt. Dat maakt schrijven juist zo leuk. De reacties maken ook dat je je digitale pennenvruchten verbetert. Je oefent in precies dat zeggen wat je bedoelt.


Nog enkele postjes verder verschijnt een reactie die je interesseert. Deze blogowner heeft een kat die regelmatig op het blog zit en er warempel schrijfsels achterlaat. Je doet je hoed af voor de kat met blog, en raakt nieuwsgierig. Je leest, reageert en krijgt reply. Je bent nog een beetje meer blij. Ja, je wordt gelezen!


Je betrekt er de vrucht van al je lees- en reageerwerk bij en plaatst links op je eigen blog. Je denkt daarbij ook aan die van een man met een zwak voor blogs.


Hij heeft er al drie, als hij een vierde geesteskind voorstelt dat luistert naar de naam De Blogtrommel. Hier ontdek je een heel scala aan interessante links. Je bent helemaal blij als je jezelf, nieuw als je bent, op deze nagelnieuwe blog ziet staan met een postje !


Nu is het op naar het volgende : gelezen blijven worden…
Want : dat motiveert, zo’n lezerspubliek.


Beste lezers, dank voor het leeswerk. Een beter antwoord op de vraag “Zal ik gelezen worden?” is niet te dromen. Zolang jullie lezen, schrijf ik verder.


Beloofd!



U wil graag meer van Ariadne lezen? Dat kan! Bezoek haar gevarieerd blog!